Gisteren was het zover. De laatste aflevering van Massa is Kassa. Zestien seizoenen lang zag ik Peter Gillis schreeuwen over geld, huwelijken en familieperikelen. En nu? Stilte. Gelukkige stilte, zegt Patty Brard. “Hou eens je mond!” riep ze. En ik snap haar wel.
Niet dat ik Peter Gillis haat. Hij deed zijn ding. Maar zestien keer per jaar dezelfde ruzie, hetzelfde huilen, hetzelfde “Ik wil mijn geld terug!” – het wordt wat veel. Alsof je elke week dezelfde buurvrouw hoort schreeuwen over de waslijn.
Patty zit nu op de bank, kijkt naar de afstandsbediening en denkt: eindelijk rust. Geen geschreeuw over leningen, geen tranen over opa’s erfenis. Gewoon thee. En stilte. Misschien is dat het grootste luxe wat we nog hebben.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘