Er was eens een band die zo lang op de proppen bleef dat zelfs de NOS erin trapte. De Toppers, of eigenlijk: De Toppers© Toppers, zoals ze zichzelf inmiddels wel zou moeten noemen. Want het is allemaal zo doorgeorganiseerd dat je denkt: is dit nog muziek of een PowerPoint-presentatie?
We wisten al dat Tino Martin eruit is. Maar nee, dat vertellen ze niet gewoon. Nee, daar komt een maandlang pr-ontploffing voor. Alsof het een staatsgreep is. ‘Op déze dag verschijnt Tino.’ Alsof hij een Pokémon is. ‘Schud de struik en Tino komt tevoorschijn!’ Nee hoor. Hij komt niet. Hij is weg. Weg als de kippensoep na de verkoudheid.
En toch blijft de machine draaien. Mart Hoogkamer misschien terug? Wie weet. Maar eerst nog tien keer herhalen dat ‘er iets groots aankomt’. Alsof we allemaal op Tinder zitten te swipen en de match nooit komt. Ja, we snappen het. Jullie hebben een nieuw lid. Maar moet dat nou drie weken op de voorpagina van het Journaal?
De gewone Nederlander zit er niet op te wachten. Die wil gewoon weten of hij zijn oudejaarsconcert kan plannen. Met hapjes. En een flesje. Niet met een persbericht als aperitief.
De Toppers hadden vroeger een punt. Nu hebben ze alleen nog een planning. En een pr-bureau dat denkt dat stilte spannend is. Maar stilte is gewoon stilte. Geen cliffhanger.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
