Carla had al dagen het gevoel dat haar interieur langzaam maar zeker een kringloopwinkel aan het worden was. Niet vanwege een gebrek aan budget, integendeel, maar omdat bepaalde mensen in haar omgeving – lees: Maurits – dachten dat alles wat functioneerde ook een plek verdiende in een goed ingerichte woning. En nu stond hij daar weer, met die blik van ‘ik heb iets geweldigs gedaan’, terwijl hij … [Read more...] about Moederdag, maar dan chic
Bye Bye, Benzinebruid
Het moment was gekomen. De Range Rover SV van Maurits stond trots in de oprit, maar zag eruit als een oud lid van de jachtclub dat te lang heeft staan zwaaien bij galafeestjes. Te log, te zwaar, te veel statement voor een tijd waarin stilte de grootste luxe is. Carla’s Evoque, ooit het ultieme simbol van grachtengordel-hip, leek nu meer op een designerhandtas die iemand uit 2012 heeft meegesleept … [Read more...] about Bye Bye, Benzinebruid
Snelheid vs Stijl
Carla vond het al lang genoeg dwaasheid. Weer zat Maurits achter zijn laptop met die typische blik van iemand die denkt dat snelheid status is. “Schatje, ik heb zojuist het snelste internet van Nederland genomen. Glasvezel, symmetrisch, 1000 Mbps upload, 1000 Mbps download. Je kunt tegelijkertijd vijf films streamen, een game server hosten én je eigen cloud opzetten. Dit is wat een man van mijn … [Read more...] about Snelheid vs Stijl
Schoor je hart
Maurits stond weer eens te flamberen achter de Big Green Egg, zijn overhemd geofferd aan de vlammen van trots en onnodige rookontwikkeling. Carla zag het aan komen vanuit de woonkamer, waar ze net een glas Sancerre inschonk alsof het een ritueel was. “Nog een overhemd?” vroeg ze, zonder op te kijken. “Of was het deze keer een overjas?” Hij draaide zich om, gezicht glimmend van zweet en overgave, … [Read more...] about Schoor je hart
Licht in de Larense Duisternis
Maurits vond het weer eens tijd voor een upgrade. Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week: zijn Larense stulpje moest stralen als een beacon van success. Dus toen hij las dat deze solarlampen voor de buitentuin op Amazon stonden, was het voor hem een kwestie van optimaal energiegebruik, duurzaamheid maximaliseren en vooral: indruk maken bij de buren van de Hilversumse variant van Park … [Read more...] about Licht in de Larense Duisternis
Whiskey en Wraak
Maurits arriveerde met een doos die glom alsof hij net van een catwalk kwam. Zwart fluweel, zilveren sluiting, een klein kaartje met ‘Voor jou, schatje. Want je verdient kristal.’ Carla keek op van haar Aesop-kaars en wist het al: dit zou een gevecht worden. Binnenin: een luxe whiskeykaraf, zwaar, adembenemend geslepen, met twee bijpassende glazen. Een set, noemde hij trots, voor de man of vrouw … [Read more...] about Whiskey en Wraak
Gewoon, omdat
Maurits zei het terwijl hij een biertje opendraaide, alsof hij de tijd aankondigde. Niet tijdens een proposal op één knie, niet na een weekend in Brugge, maar gewoon, tussen het inpakken van de boodschappen en het checken van zijn e-mail. Gewoon, omdat ik van haar hou. Carla, die net haar nieuwe vloerstrikken van Kvadrat inspecteerde op stofdeeltjes, keek op. Schatje, als je dat nog één keer zegt … [Read more...] about Gewoon, omdat
Swing, schat, swing
Carla had het lang genoeg aangezien. Elke vrijdagavond dezelfde scène: Maurits op zijn zwarte MacBook, jas nog aan, telefoon klem tussen schouder en kin, terwijl hij iets doorleek te pushen wat volgens hem ‘niet kon wachten’. Zijn weekend begon pas als de markten in Azië dichtgingen – wat betekende: nooit. Dus deed ze wat een vrouw uit de grachtengordel met een goed gevoel voor timing doet als ze … [Read more...] about Swing, schat, swing
Man, man, man
Maurits was nog steeds een beetje chagrijnig over die roze laptop. Niet vanwege de prijs, nee, maar vanwege het statement. Alsof een MacBook een accessoire was, een soort digitale clutch. Maar toen Carla haar Blos-machine uitpakte op het terras van De Pijp, met haar linen top en die onverschrokken glimlach, moest hij toegeven: het zag er verdomd goed uit. Alsof tech eindelijk was gevrijwaard van … [Read more...] about Man, man, man
Roze is het nieuwe black
Carla liet het tijdschrift zakken, keek Maurits aan met die blik die hij maar al te goed kende – half geamuseerd, half onverbiddelijk – en zei schatje, dit is geen capriool, dit is een statement. Ze tikte met haar nagel tegen het schermpje van de reclamefoto: de MacBook Neo in Blos, een tint die volgens Maurits verdacht veel leek op ‘oude roos die probeert te flirten met beton’, maar volgens Carla … [Read more...] about Roze is het nieuwe black