Duurzaamheid drijft dividend

Zeg maar dag tegen het tijdperk van de holle beloften. Het World Economic Forum, vaak afgeschilderd als een club van idealisten met een jetlag van de vliegreis naar Davos, publiceert nu eindelijk een rapport dat íéts zegt: duurzaamheid is geen morele plicht meer, maar een operationele prioriteit. En wie dat nog steeds ziet als een PR-stunt, kan net zo goed zijn jaarrekening inleveren bij een kinderziekenhuis.
Het eerste CSO-rapport van het WEF legt de vinger op de zere plek: het gaat niet meer om *of* je duurzaam bent, maar *hoe snel je het rendabel maakt*. Executie is het nieuwe buzzwoord. Niet visiedocumenten, niet luchtige ‘green goals’, maar harde implementatie. De transitie draait niet om goedgunstigheid, maar om efficiëntie. En efficiëntie, weet iedereen met een zakelijke achtergrond, leidt tot lagere kosten, hogere beschikbaarheid van kapitaal, en dus — uiteindelijk — betere aandelenkoersen.
Ik hoor al de bezorgde fluisterstemmen uit de polder: *Maar Maurits, wat met de planeet?* Laat me je iets vertellen: de planeet red je niet met gebeden, maar met ROI. En daarom is dit rapport zo vernietigend helder. Duurzame investeringen hebben nu een lagere kost van kapitaal. Banken sluiten uit, beleggers stromen toe naar ESG-compliant spelers, en marktwaarden schuiven op. Wie duurzaamheid blijft zien als kostenpost, zit al achter.
Het is geen morele keuze meer. Het is een marktmechanisme. En marktmechanismen ken je niet te weerstaan — je positioneert je ertegenaan. De slimme CEO zet nu zijn CSO niet naast de marketingafdeling, maar pal naast de CFO. Want wat ooit als last werd gezien, is nu de grootste groeimotor van dit decennium.
Wie morgen nog over ‘waarden’ praat in plaats van over ‘waarde’, verdient zijn faillissement.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business