Je ziet ze elke dag. Vrolijk, serieus, soms met een traan in het oog. De EenVandaag-sterren. Alsof ze gewoon thuiskomen uit de regen. Maar nee. Achter die glimlach zit een training. Een dure.
Roos Moggré, vroeger zelf zo’n gezicht met een microfoon, laat onlangs ontsnappen: “We kregen acteerles. Van een Römer.” Niet om beter nieuws te brengen, nee. Om mooi te lopen. Ja, lóópen. Van de redactietafel naar de camera. Zo’n dertig seconden. Maar dan wel met stijl. Met ziel. Met swing in de heup.
Stel je voor: volwassen mensen, met diploma’s en kinderen, oefenen hoe ze een rechte lijn lopen zonder te struikelen over hun eigen betekenis. “Loop alsof je iets te zeggen hebt,” zegt de coach. Terwijl ze eigenlijk denken: “Ik moet nog boodschappen doen.”
En waarom? Omdat tv tegenwoordig een soort toneel is. Geen informatie meer, maar sfeer. Geen feiten, maar gevoel. En gevoel loop je. Of niet.
Maar goed, als ik straks mijn thee haal, loop ik ook met acteerles. Dan weet de waterkoker: ik ben serieus.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘