Nou ja, praten over een boek terwijl je geen zin hebt in praten over een boek. Johan Derksen en Lale Gül hebben er samen eentje op zitten, dat weet iedereen. Maar of je het ziet in de media? Nee. Geen talkshows, geen radio-interviews, geen ‘kijk eens wat ik geschreven heb’-momenten. Alsof het een geheim is. Terwijl Johan normaal gesproken nooit stil is.
Jordi Versteegden denkt dat het aan het ego ligt. Van Johan, uiteraard. Misschien heeft hij wel gelijk. Johan is gewend aan de schijnwerpers, maar blijkbaar niet als het om zijn eigen boek gaat. Alsof hij denkt: ik ben al beroemd, waarom zou ik nog harder schreeuwen? Lale Gül daarentegen staat juist vaker in het nieuws met haar mening. Dus waarom dit stilzwijgen?
Misschien vinden ze het boek gewoon niet nodig om aan te prijzen. Of misschien denken ze: wie ons kent, koopt het wel. Wie ons niet kent, snapt het toch niet. Maar in de wereld van nu? Dan verdwijnt je boek tussen de rommel op bol.com.
Het is ook zo: als je geen lawaai maakt, hoort niemand je. En als niemand je hoort, vraagt niemand: ‘Heb jij dat boek van Johan en Lale al gelezen?’ Dan wordt het gewoon een dure blokkendoos op de salontafel. Mooi, maar stil.
Enfin. Misschien wilden ze juist rust. Geen interviews, geen vragen, geen discussie. Gewoon: hier is het, lees maar. Maar in de media? Dan hoor je niks. En als je niks hoort, denk je: bestaat het wel?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
