Een stad die zich jarenlang heeft gewurmd met het idee van ‘creatieve economie’, nu plots dé hotspot van AI-gedreven filmproductie? Laat de pofadderij maar zitten. Dit is geen culturele revolutie – dit is een kapitaalstroom in wording. En die stroomt nu richting Amsterdam, waar Europe AI Studio zojuist de deuren opent. Geen subsidiebedelaars met een drone en een dromerig idee, nee: hier wordt gewerkt met talent dat weet hoe je een camera positioneert én hoe je een neural network fijntunt.
De formule klinkt eenvoudig, maar is in uitvoering zeldzaam: ervaren filmmakers, mensen die nog weten wat een storyboard is en waarom je een regisseur niet tegen het lijf loopt tijdens een take, worden gekoppeld aan AI-experts die geen tijd verdoen aan ‘prompt-gepoep’ maar weten hoe je een generatief model traint op toneelspel van ’t Hoft. Het doel? Snellere productie, lagere kosten, maar vooral: scherpere visie. Want AI vervangt hier niet – het versterkt. En dat onderscheid, beste lezer, is precies waar de rest van Europa in zinkt.
RTL en Videoland kijken, dat voel je. Niet met de ogen van de programmabonze, maar met die van de financieel directeur. Een serie die in zes weken van script naar scherm gaat, in plaats van twee jaar? Daar draait de rekenmachine op kantoor op hol. En nee, het gaat niet over een Nederlandstalig telenovatje met een AI-gegenereerde acteur in de hoofdrol – al zou dat technisch al haast kunnen – maar over een nieuwe productie-eenheid die schaalbaar is. Denk series voor Prime Video, commercials voor Duitse autofabrikanten, of een miniserie over de val van Lehman Brothers, gevisualiseerd met data uit 2008 en stemmen gereconstrueerd door deep learning.
Wat volgt is geen artistieke bevrijding, maar een marktcorrectie. De tijd van de eenzame genie met een statief en een visioen is voorbij. Wie blijft stilstaan, verdwijnt van het scherm. En wie denkt dat ‘echte kunst’ geen ROI hoeft te leveren, kan gerust door naar Utrecht, daar geven ze nog cursussen in analoge fotograferie.
De toekomst van de Europese audiovisuele industrie wordt niet in Cannes of Berlijn bepaald, maar in een kantoortoren aan de Zuidas, waar een filmmaker van 58 zit te coderen met een data scientist van 26. En waar de enige emotionele dieptetrap die telt, de conversie rate is.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
Amsterdam’s Nieuwe Goudmijn
Share with friends:
