Vorige week dacht ik: mooi, eindelijk nieuws. Echt nieuws. Niet zo’n ‘ik heb een nieuwe fiets’-soort nieuws, maar iets wat impact heeft. Iets wat je doet denken: o, daar moet ik over na denken. Terwijl ik thee zet, bijvoorbeeld. Of wanneer ik de afstandsbediening zoek omdat de tv weer op RTL 8 staat terwijl ik NPO 1 wil.
Nee. Het was weer zo’n moment. Everon Jackson Hooi, GTST-acteur met een hart van goud en timing van een slak, kondigt aan: “Groot nieuws!” En dan? Niks. Geen ontslag, geen comeback, geen onthulling over een verborgen tweelingbroer of zoiets spannends. Nee. Het seizoen is gewoon afgelopen. Net als elk jaar. Ieder jaar opnieuw.
Tina Nijkamp, die het ook moest melden, klonk alsof ze een kop koffie liet vallen. “Een blunder!” zei ze. En terecht. Want als je “groot nieuws” zegt, dan verwacht je toch iets? Een huwelijk? Een moord? Een ontslagbrief live op tv? Niet: “Tot volgend jaar, doei!”
Ik snap het wel, hoor. Spanning opbouwen is werk. En misschien dacht iemand in een productieburo: “Laat Everon maar wat zeggen, dat trekt aandacht.” Maar echt, mensen. We zitten midden in een mediawereld vol flauwekul. Dan moet je niet komen aanzetten met “groot nieuws” als het gewoon de zomerstop is. Dat weet iedereen. Zelfs mijn buurvrouw, en die kijkt niet eens GTST.
Het is alsof je belt met je moeder en zegt: “Mam, ik heb iets heel belangrijks!” En dan zeg je: “Ik heb brood gekocht.” Ja, leuk. Fijn dat het brood er is. Maar was dat nou echt een reden om de spanning op te jagen tot het niveau van een James Bond-film?
Laat het nou eens rustig zijn. Geen gekke aankondigingen. Geen misleiding. Gewoon: “Het seizoen zit erop, tot volgend jaar.” Met een knipoog. Zonder bombarie. Dan zijn we allemaal blij. Behalve misschien de mensen die echt dachten dat er een revolutie in de soap op komst was.
Maar goed. Brood is goed. Zomerstop ook. Alleen: noem het bij de naam.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
