Festivalgangers zijn geen kind

Een digitale badge. Een in-appbericht. En een oproep van Veilig Verkeer Nederland om ‘verantwoordelijk’ te zijn. Alsof een generatie die opgroeit met algoritmen, geoptimaliseerde routes en biometrische beveiliging nog moet worden voorgehouden dat dronken rijden fout is. De Bob-afspraak. Een initiatief dat klinkt alsof het is bedacht in een vergadering waar men nog dacht dat jongeren een moraalprobleem hebben, in plaats van een infrastructuurprobleem.
Life360, de Amerikaanse familietracker die in Nederland probeert te scoren met ‘veiligheid’, denkt dat een badge in de app iets verandert. Alsof een blauw lintje op je profiel je opeens nuchter maakt. Alsof een berichtje van een algoritme je tegenhoudt als je na drie uur dansen en vijf shots besluit dat je ‘nog wel kan rijden’. Het is geen campagne. Het is een placebo. Een digitale vorm van ‘we hebben het gezegd’.
Want waar gaat het echt om? Om schaal. Om infrastructuur. Om de realiteit dat festivals doorgaan tot vijf uur ‘s ochtends, maar het openbaar vervoer om twee uur stopt. Dat er geen last-mile oplossing is, geen nachtbus, geen taxi-capaciteit. En dan verwacht men dat een badge je keuze beïnvloedt? Alsof verantwoordelijkheid wordt ingegeven door een notificatie, en niet door een samenleving die jonge volwassenen behandelt als pubers met een smartphone.
De waarheid is simpel: als je veilig verkeer wilt, dan zorg je voor veilige routes. Je stopt niet met campagnes, maar met het ontbreken van logistiek. Je betaalt nachtvervoer. Je sluit deals met taxi-apps. Je bouwt een systeem, geen badge. Maar Veilig Verkeer Nederland? Die zit in de polder. In de comfortabele wereld van oproepen en waarschuwingen, waar men denkt dat morele druk werkt, terwijl alleen economische druk iets verandert.
En Life360? Die profiteert. Van de data. Van de bezorgdheid. Van de ouders die hun kinderen tracken alsof ze een pakket zijn. Een digitale halsband, verpakt als zorg. Mooi. Modern. En uiterst winstgevend.
Maar wees eerlijk: geen badge, geen app, geen oproep van een overheidsinstantie stopt een dronken jongere achter het stuur. Alleen een werkelijk alternatief doet dat. En tot die tijd? Blijft het een show van morele superioriteit, gespeeld op de ruggen van jongeren die gewoon willen feesten – in een land dat weigert te investeren in wat nodig is.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business