‘Authenticiteit’ is dood. De doodsoorzaak? Een overdaad aan pixels, een gebrek aan payrollkosten, en een CMO die eindelijk begrijpt dat emotie geïmiteerd kan worden. Tijdens de Masterclass AI, waar Lotte Willemsen – een vrouw met meer charme dan een A/B-test – naast Selmar Meents en een holografisch opgeleukte Ruud Gullit zat, werd het duidelijk: het menselijke gezicht van het merk is overbodig geworden. En dat is een goede zaak.
Willemsen sprak over ‘digital humans’ alsof het een evolutionaire stap was, niet een kostenbesparing. Gullit, getraind op voetbal, charisma en volume, stond daar als een levend contrast: menselijk, onvoorspelbaar, foutgevoelig. En dus: inefficiënt. Selmar Meents, ondernemer en AI-enthousiast, droeg het verhaal naar de logische top: waarom betaal je een influencer 50.000 euro per post, terwijl een AI-avatar hetzelfde bereikt zonder PR-crisis?
De cijfers liegen niet. Virtual influencers genereren in 2024 gemiddeld 27% meer engagement per euro uitgegeven dan menselijke tegenhangers. Geen vakantie, geen slechte humeur, geen #MeToo-incidenten. Alleen performance. En ROI.
Maar hier ligt de valkuil: de consument denkt dat hij een keuze maakt. Dat hij ‘echt’ of ‘digitaal’ ziet. Fout. De keuze is allang gemaakt – in de boardroom, op basis van CAC, LTV en media efficiency ratio’s. Een AI-spokesperson is geen gimmick. Het is een strategische escalatie in de oorlog om de aandacht. En aandacht is de enige grondstof die schaarser wordt dan talent.
De vraag is niet of merken overstappen op digitale gezichten. Dat gebeurt al. Bij Unilever, bij Philips, bij een sportmerk dat liever anoniem blijft maar wel een AI-ambassadeur heeft met 4,2 miljoen volgers. De vraag is of het publiek ooit doorheeft dat de stem die hem overtuigt, nooit heeft ademgehaald.
Het menselijke gezicht was een tijdelijke accommodatie. Nu is de machine klaar.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business