Je ziet het aan de kopjes: weer eens een voetbalman die zijn verjaardag viert terwijl het land in rep en roer is. Ruud van Nistelrooij, huidig bondscoach-assistent en ooit flitsend op het veld, bleef thuis voor zijn vijftigste. Niet voor een blessure, niet voor een crisis, maar voor taart met slagroom. En Hélène Hendriks? Die rolt met haar ogen alsof ze een slechte sketch ziet. ‘Hè? Je verjaardag?!’ roept ze uit, alsof iemand zomaar een feestje houdt tijdens een staatsbezoek.
Terwijl Oranje in New York zweette bij 32 graden, zat Ruud waarschijnlijk in een tuin met een glas wijn en een kaars op de cake. En ik zeg niet dat dat verkeerd is. Maar kom op, man. Vijftig word je maar één keer – maar Oranje ook. En ja, ik weet: hij was er snel weer bij. Maar Hélène heeft een punt. In de mediawereld telt timing. En dit was net zo subtiel als een VAR-beslissing in een dorpskampioenschap.
Waar het om gaat: moeten we dit serieus vinden of gewoon om lachen? Want als een nationaal team op reis is, dan is elk gebaar publiek. Zelfs een verjaardag. En Hélène, met haar scherpe tong en scherpere blik, zorgt dat we er niet overheen lezen. Ze lacht niet om Ruud, maar om het moment. En daar heeft ze recht op. Want wij kijken allemaal mee, vanaf de bank, met onze eigen verjaardagstaart in de vriezer.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘