Ik zat net thee te drinken, toen mijn zus belt. ‘Heb je het gezien?’ Nee, dacht ik, ik ben net wakker. Maar blijkbaar is er weer eens een familiereünie in de media. Alleen deze keer zonder taart en koffie. Deze keer met schouders die te breed zijn voor de deur van de sportschool.
Jip Rietbergen – broer van Jeroen, zwager van Linda de Mol, dus eigenlijk gewoon iemand die ergens in de hoek van een talkshow zou kunnen zitten – heeft Victor Vlam aangesproken. Niet via een berichtje, niet via een column, nee: recht in zijn gezicht. In de sportschool. Alsof het een scène uit een slechte film is: spiegels, gewichten, en één man die denkt dat hij iets moet bewijzen.
Volgens Jip was het gedrag van Victor ‘onverstandig’. Alsof Victor een tiener is die zonder toestemming de auto van z’n vader pakt. Maar dan met meer woorden en minder benzine. Wat precies Victor deed, is nog niet helemaal duidelijk. Maar het klinkt alsof hij iets zei. Of deed. Of gewoon bestond op een manier die Jip niet fijn vond.
En dan gebeurt er iets typisch Nederlands: iemand wordt ‘woest’. Niet kwaad, niet boos, nee: woest. Alsof hij een middeleeuws schildknaap is die zijn koningin ziet struikelen. Maar hier is de koningin blijkbaar Linda de Mol, en de draak is Victor Vlam, die waarschijnlijk gewoon zijn biceps aan het trainen was.
Wat mij stoort? Niet de ruzie. Ruzie is menselijk. Maar de manier. Waarom niet bellen? Waarom niet een keer koffie doen? Nee, het moet in de sportschool. Voor de spiegel. Omdat blijkbaar alleen zo de boodschap ‘ik ben serieus’ overkomt.
Ik snap de emotie. Familie is heftig. Maar als je je manieren leent aan een soap, dan mag je niet klagen als het er ook zo uitziet. En Victor? Die mag blij zijn dat hij nog kan lopen. Of in ieder geval nog kan column schrijven.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘