Nou. Eindelijk. Alsof iemand in de redactiekamer een knop omgooide: “Ja, hè, we gaan het toch over Donny hebben?” RTL Boulevard breekt zijn stilte over de uitspraken van Donny Roelvink alsof het gisteren pas gebeurd is. Terwijl we er al weken overheen lopen, alsof het een vieze plas regenwater is die niemand wil omzeilen.
Rob Goossens kijkt in de camera en zegt: “Wat zit er in het water tegenwoordig?” Alsof hij net wakker is geworden uit een coma van drie weken. Alsof hij pas nu merkt dat er iets mis is. Alsof homoseksualiteit een virus is dat plots uitbrak in de provincie Utrecht.
Ik zit hier met mijn thee. Kijk naar de afstandsbediening. Denk: waarom duurt dit zo lang? Waarom wachten tot het nieuws zo warm is als een koud kopje koffie? Donny zegt dingen. Dingen die stinken. En dan doet iedereen alsof het een geur is die vanzelf overwaait.
Maar nee. Nu wordt het dus eindelijk genoemd. Niet als storm, maar als briesje. “Uitspraken”, noemen ze het. Niet “ideeën van een andere tijd”. Niet “dingen die pijn doen”. Nee, “uitspraken”. Alsof hij een mening had over de weersverwachting.
Tim Oliekhof – of hoe heet-ie ook alweer – kijkt mee. Met die blik van: “Ik snap niet waar iedereen zo druk om doet.” Alsof het om een verkeerd gekozen trui gaat, niet om mensen die gewoon willen bestaan zonder dat iemand er een punt van maakt.
En dan denk je: waarom nu pas? Omdat het pas nieuws is als RTL het zegt? Omdat het pas telt als het in een studio met drie presentators wordt herhaald, met een lachje erbij?
Ik wil geen drama. Maar ik wil ook geen stilte. En zeker geen stilte die drie weken duurt, gevolgd door een vraag alsof we in een quiz zitten: “Wat zit er in het water?” Nou, Rob, misschien gewoon de tijd. De tijd die doorgaat, ook al denken sommigen dat die stil kan staan.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘