Er zat een vrouw in Huizen. In een koffietentje. En daar zat Leontine Ruiters ook. Allebei met een kopje. De een vond het triest. De ander vond het gewoon lekker warm.
Eén vrouw durfde het hardop te zeggen: “Ik zie je altijd alleen koffiedrinken, dat vind ik zo zielig.” Alsof koffiedrinken met z’n tweeën beter is voor de ziel. Alsof je pas bestaat als er iemand tegenover zit te knikken.
Maar Leontine? Zij zit daar met opzet. Niet omdat niemand wil, maar omdat ze het lekker vindt. Rustig. Geen gesprek over het weer. Geen “hoe gaat-ie nou echt”. Gewoon: koffie. En een beetje menselijkheid langs de rand.
Wij denken altijd dat alleen zijn zielig is. Maar soms is alleen zijn gewoon koffie drinken. Zonder drama. Zonder verplichtingen. Zonder dat je iemand moet entertainen.
En trouwens: als je écht zielig bent, drink je geen koffie. Dan pak je een dubbele jenever. Bij mij thuis heet dat ‘de ochtendroutine van ome Henk’.
Maar Leontine? Die houdt het netjes. Kopje koffie. Zonnetje. En een blik alsof ze denkt: “Als jij denkt dat ik zielig ben, liefje, dan heb je nog nooit echt zielig gezien.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘