Zeg maar dag tegen het tijdperk van de holle beloften. Het World Economic Forum, vaak afgeschilderd als een club van idealisten met een jetlag van de vliegreis naar Davos, publiceert nu eindelijk een rapport dat íéts zegt: duurzaamheid is geen morele plicht meer, maar een operationele prioriteit. En wie dat ...Lees meer
Een bedrijf dat zijn fouten bekent, doet dat niet uit nederigheid, maar uit berekening. En terecht. Want in de wereld van merkstrategie is transparantie niet langer een morele keuze, maar een financiële. Wie zijn zwarte bladzijden weet te vertalen naar een geloofwaardig verhaal, transformeert schaamte in waarde. En waarde, beste ...Lees meer
Een mediafonds zonder visie is een portemonnee met gaten. En toch zet de San, nog steeds gehuld in de waan van culturele relevantie, een nieuwe bestuurswissel in gang alsof het om een ceremonie bij de Orde van den Prince gaat. Michael Blankert, tot hiertoe vooral bekend van zijn schaduwbanen in ...Lees meer
Leon Ramakers, die in de afgelopen vijftien jaar vier zenders heeft opgezet, vergoot, vernietigde en weer opbouwde alsof het activa op een balans waren, is er weer mee begonnen. Vijfde poging, vijfde leven: Jolene Country Radio. Een naam die klinkt alsof iemand een oude Dolly Parton-plaat opzwaaide en dacht: *daar ...Lees meer
Royal Sanders pakt Zwitsal van Unilever over, en daarmee verdwijnt een stukje Nederlands gezinsleven uit het portefeuille van een Britse beursgenoteerde gigant. Wat lijkt op sentimentele verkoop, is in wezen een klinische ROI-berekening: Zwitsal heeft simpelweg te weinig internationale spiermassa om in de machine van Unilever te blijven draaien. Het ...Lees meer
Een pillenstapel ter waarde van 3,2 miljoen euro ligt op een Nederlandse tafel, niet als kunstwerk, maar als resultaat van een logische fout in de zorgadministratie. De Balie, ooit een podium voor intellectuele revolte, presenteert het als ‘kunst’. Alsof een Excel-fout een statement is. Maar weet je wat wél een ...Lees meer
Een lijkkleed van nostalgia, dat is wat Zwitsal is geworden. Unilever, de gigant die ooit alles opslokte wat ruikt naar babyzeep en sentiment, heeft eindelijk de moed gevonden om zijn eigen kasten leeg te ruimen. Het merk dat Nederlanders sinds 1968 kalmeerde met zijn blauwe fles en zachte belofte van ...Lees meer
Zeg eens gedag tegen de nieuwe creatieve klasse: mensen die kunnen typen. Want kennelijk is dat nu genoeg om als 'maker' door te gaan in deze tijd van prompt-engineering en clipart met ziel. Een nieuw rapport – natuurlijk uitgegeven door een denktank die haar eigen relevantheid probeert te redden – ...Lees meer
‘Dit jaar heb ik geen enkele Nederlandse commercial gezien die schuurt.’ Jur Baart zegt het, en het snijdt door de polder. Geen lof, geen analyse, gewoon een autopsie. En het lichaam op de snijtafel? Onze reclame. Vermoeid. Vrij van risico. Ziek van de goedkeuring. Baart ziet het goed: wie bang ...Lees meer
AI verlaagt de productiekosten. Mooi. Maar wie denkt dat dat automatisch winst betekent, heeft nog nooit een creatief directeur gezien die meteen dubbel zo veel campagnes wil lanceren zodra de software begint te typen. De kosten dalen, ja. Maar het werk explodeert. En daarom, zegt Sammy Colson, moet je AI ...Lees meer
Transparantie is nooit een morele keuze geweest. Het is een juridische noodzaak. En daarom, niet uit gewetensnood maar uit regelgeving, kondigen NPO, DPG Media, Mediahuis en Talpa richtlijnen af voor het gebruik van AI. Alsof ze spontaan besloten hebben om eerlijk te zijn. Alsof het een daad van journalistieke integriteit ...Lees meer
‘Je zit zelf aan het roer.’ Alsof je in een Tesla zonder stuur zit, denkt Claes de Vreese, hoogleraar AI & Maatschappij, hardop. En terwijl hij dat zegt, schreeuwen de grote AI-bedrijven vanaf elk dak dat hun technologie gevaarlijk is, dat we alert moeten zijn, dat de menselijke regie heilig ...Lees meer
AI verveelt zich in de communicatiewereld. Dat is het enige dat telt. Want terwijl marketingslapers in kringetjes praten over ‘prompt engineering’ en ‘automatisering van campagnes’, staat Paul Stamsnijder – voorzitter van Logeion, dus iemand die weet wat communicatie werkelijk doet – te waarschuwen voor het uit handen geven van de ...Lees meer
Een advocaat die zichzelf in de fik steekt op het Plein? Een rechter die met een hamer op een kinderhoofdje bonkt tot het bloed spat? Nee, het is geen nieuwe streamingthriller van Videoland — het is de realiteit geworden bij De Balie, die met een ‘outdoorcampagne’ nu ook het ongemak ...Lees meer
Drie ex-Boomerangers. Je hoeft geen psycholoog te zijn om te weten dat ze denken dat ze iets moeten bewijzen. En inderdaad: opgericht is 1table, een productiestudio die zichzelf presenteert als ‘flexibel netwerk’. Natuurlijk. Want in 2024 is een vaste structuur blijkbaar iets voor ouderen die nog denken dat loonstrookjes en ...Lees meer
Waarom zou je als advocatenkantoor kiezen voor een campagne die de cliënt laat denken dat hij incompetent is? De Balie doet het. Met een slogan die riekt naar intellectuele sadisme: ‘We hadden weinig nodig, behalve een uitnodiging om je dom te voelen.’ Alsof juridische zorg niet om vertrouwen draait, maar ...Lees meer
Een generatie geabonneerden op burnout, een voorkeur voor podcastinterviews boven powerpoints, en een wantrouwen tegenover alles wat rookgordijnen noemt: welkom bij de jonge besluitvormer. En nee, hij of zij wil niet worden aangesproken met een glossy campagne van een bedrijf dat ‘innovatie’ schreeuwt terwijl het sinds 2003 niets nieuws heeft ...Lees meer