Publicis s Klantschade Claim

‘Een belediging voor de klant.’
Zo noemt Publicis de recente uitspraak van WPP’s CEO dat grote accounts zonder pitch zomaar kunnen worden weggeschoven als waren het oude kleren. Alsof loyaliteit geen prijskaartje verdient. Alsof klantbinding niets te maken heeft met concurrentie, maar alles met vriendjespolitiek.
Maar wees eerlijk: dit is geen verdediging van de klant. Dit is een gevecht tussen twee giganten die bang zijn voor dezelfde waarheid – dat de oude wereld van de adverteerder als almachtige heerser voorbij is. WPP denkt dat het kan kiezen wie wat krijgt, zonder slag of stoot. Publicis roept ‘fair play’, maar hoopt vooral op een opening in de muur.
De klant? Die wordt niet gerespecteerd. Die wordt gebruikt. Door beide partijen. WPP roept om vertrouwen, maar bedoelt ‘loiauteit zonder prestatie’. Publicis roept om transparantie, maar hoopt op een kans om binnen te sluipen. En de klant zit ertussenin, als een prijsvogel in een veiling die nooit is begonnen.
Maar hier ligt de hypocrisie op tafel: sinds wanneer was een pitch niet dé manier om waarde te bewijzen? Sinds wanneer was het niet de taak van een bureau om zich elke keer opnieuw te verdienen? Marketing is geen erfenis. Het is een prestatiedomein. En wie dat vergeten is, verdient de klant inderdaad niet.
De echte belediging? Dat we dit soort debat nog moeten voeren. Alsof de markt geen oordeel velt. Alsof klanten geen budgetten, geen deadlines, geen eisen hebben. Alsof het om charisme draait, en niet om resultaat.
Publicis heeft gelijk met de vorm. Maar de klant verdient beter dan dit toneel. De klant verdient een partner die elke dag opnieuw bewijst waarom hij er is. Niet iemand die roept om eerlijkheid, terwijl hij zelf ook jarenlang heeft geprofiteerd van het systeem.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business