Allerhande’s Studentenjacht

Een supermarktmerk gaat op zoek naar de ultieme studentenmaaltijd in studentenhuizen? Laat me niet lachen. Allerhande, het etalagepopje van Albert Heijn met een vleugje culinaire pretentie, besluit nu zijn merkidentiteit te verankeren in het smerige studentenhuis. Alsof een Chardonnay ooit gecombineerd hoorde met een bak kipnuggets uit de diepvries.
Ik zie het al voor me: een gefilterde camera, een stroboscopisch lichtje boven een kotsrooster, en ergens daartussen een jonge vrouw met een Allerhande-sjaal die verklaart dat ‘avondeten ook gezelligheid is’. Natuurlijk is het dat. Maar sinds wanneer is gezelligheid een businesscase? Sinds wanneer is ‘studentenleven’ geen fase van tijdelijke armoede meer, maar een marketeersdroom van ‘authenticiteit’?
De waarheid? Allerhande heeft geen flauw benul van wat een student echt eet. Niet die opgepoetste ‘maaltijdbox met twist’, nee. De echte studentenmaaltijd is een diepvriespizza, gesneden met een mes dat ooit bot was, op een bord dat sinds 2022 niet meer gewassen is. Maar dat verkoopt niet. Dus kopen ze een lifestyle. Een gepruts met een vleugje rommel, gecreëerd in een huurhuis dat toevallig nog net binnen de UvA-campus valt.
En de ROI? Zal wel in de engagementstatistieken zitten. Een paar duizend views op TikTok, een paar honderd likes van mensen die denken dat ‘cooking’ iets is wat je doet met een houten lepel en een droom. Maar wie betaalt er nou echt? De belastingbetaler, natuurlijk. Want dit is niet marketing, dit is culturele subsidie van het laagste allochtoon. Een merk dat zichzelf wil positioneren als ‘echt’, maar niets weet van de realiteit.
Als je echt wilt weten wat een student eet, kijk dan onder het aanrecht. Niet in de Insram-story.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business