Weet je wat ik hoorde? Iemand heeft een podcast gemaakt. Weer eentje. En niemand luistert. Nou ja, bijna niemand. Behalve dan die ene tante die alles van hem vindt. Maar die telt niet mee. Het gaat over Renze. Ja, die van de tv. Die ook zo graag iets wil zeggen. Alleen: wat?
Zijn nieuwe podcast? Volgens een paar luistervogels ‘gaat nergens over’. Alsof je een kop thee zet, maar vergeet de theezak erin te doen. Het water is warm, de mok is mooi, maar… waar is de smaak? Zo dus.
Hij probeert het wel. Echt waar. Je ziet het aan zijn gezicht. Alsof hij denkt: ‘Ik ben serieus, toch?’ Maar serieus zijn is niet hetzelfde als interessant zijn. En interessant zijn is niet hetzelfde als iemand willen luisteren. Daar zit een klein verschil tussen. Alsof je denkt dat je een goed verhaal hebt, maar je begint over je wasdroger.
Vandaag Inside, zijn talkshow, liep al tegen de lamp. Kijkcijfers? Laag. Beloning? Nul komma nul. En nu de podcast. Weer een kans om te laten zien: ‘Kijk, ik ben hier!’ Maar het publiek kijkt niet. Of doet alsof het niet ziet.
Ik snap het wel een beetje. Je wilt iets maken. Je hebt ideeën. Je denkt: ik praat gewoon, dan komt het wel goed. Maar praten is niet genoeg. Zeker niet als je geen publiek hebt. Dan praat je tegen jezelf. En dat is soms ook prima. Maar niet als je het op internet zet.
RTL blijft hem proberen. Alsof ze denken: misschien is dit het keer dat het klikt. Maar het klikt niet. En misschien klikt het nooit. Niet omdat hij niets kan. Maar omdat het niet aansluit. Alsof je een boek schrijft in het Fries, terwijl iedereen denkt dat het Nederlands is.
Ik zeg niet dat hij moet stoppen. Nee. Maar misschien moet hij eerst bedenken: voor wie praat ik? En waarom zouden ze luisteren? Want nu is het vooral: Renze praat. En de rest denkt: oh, ja. Renze. Weer.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
