Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: moet ik nu eigenlijk schrikken van Jake Paul? Die man bokst, ja. En roept veel. En houdt van Trump. Maar ik denk: Jutta Leerdam, schat, waar ben je in terechtgekomen? Het lijkt wel een realitysoap waarin iemand per ongeluk verliefd wordt op de buurman van Kim Kardashian.
Jake Paul. Die naam klinkt alsof hij uit een tienerfilm komt. Of een YouTubekanaal uit 2012. En toch: hij is nu verloofd met onze Jutta. Snelheidskoningin op het ijs, benen tot in de hemel, en nu dus ook verstrikt in de wereld van Amerikaanse ragebaiters. Want Jake is niet zomaar iemand. Jake is iemand die schreeuwt, bokst, en politiek kiest alsof het een sport is. En Trump is zijn held. Alsof hij denkt: als ik maar luid genoeg praat, word ik ook president van iets.
Maar waarom zegt Jutta niks? Dat is de vraag die iedereen stelt. Niet: ‘Houdt ze van hem?’ Nee. ‘Waarom zwijgt ze?’ Alsof stilte in deze tijd het ergste misdrijf is. Alsof je verplicht bent commentaar te geven op alles, ook op de politieke meningen van je verloofde. Maar wacht. Moet een schaatsster nou per se iets zeggen over Trump? Moet ze een statement maken? Een Insramstory met een vlaggetje en een hartje voor de democratie?
Of mag ze gewoon verliefd zijn? Mag ze zeggen: ‘Ja, hij is luid, ja, hij is gek, maar ik hou van hem’? Moet ze kiezen tussen liefde en image? Want dat is het eigenlijk. Niet: houdt ze van Jake? Maar: hoe verkoopt ze Jake aan Nederland?
De media kijken. De fans kijken. En ik zit hier met mijn kop thee en denk: laat haar nou even. Laat ze genieten van haar verloofde, ook al is hij een Amerikaanse bokser met een voorliefde voor oranje politici. Misschien is het liefde. Misschien is het gekte. Maar moet je daar per se een standpunt over innemen?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘