Er is een man die denkt dat Nederland te weinig feest. Dat is Jamai Loman. Hij zegt: “Geef mij van januari tot maart een hele periode waarin we alleen maar BN’ers prijzen.” Alsof het Koningsdag is, maar dan drie maanden lang en met minder oranje.
Hij werkt bij RTL, dus hij weet waar hij het over heeft. Of nou ja, ‘weet’. Hij zegt dat er te weinig glitter is op tv. Te weinig glamour. Te weinig mensen die zichzelf belangrijk vinden op een podium. Alsof we elk weekend een rode loper moeten uitleggen, gewoon, omdat het kan.
Ik zit er wel mee. Niet met de glitter. Maar met het idee dat iedereen denkt dat het belangrijk is wat andere BN’ers van hem vinden. Alsof je pas echt bestaat als je een beeldje krijgt van een collega die ook in een quiz heeft gezeten.
Maar goed, stel: we volgen zijn plan. Van januari tot maart: alleen maar prijzen. Eén maand voor de mooiste kleding, één maand voor de meeste likes, één maand voor wie het beste kan huilen tijdens een dankwoord. Dan is april weer gewoon terug naar de realiteit. Geen prijs voor wie het beste koffie zet of wie het minst zweet tijdens een wandeling.
Het is ook zo: de rest van het jaar is het gewoon stil. Geen feest. Geen muziek. Geen mensen die zichzelf toespreken. Dan eten we gewoon soep en kijken we naar oude series. En dan, plots: januari. De lichten gaan aan. De camera’s ook. En Jamai zegt: “Welkom, dit is de tijd van ons.”
Ik snap het wel, hoor. Iedereen wil gezien worden. Maar moet dat per se met een gouden beeldje in de vorm van een dansende microfoon? Moet er echt een jury zijn die beslist wie het meest ‘strahlend’ was op een rode loper die eigenlijk gewoon een stukje stof op een trap is?
Misschien is het makkelijker: geef iedereen een prijs. Dan is het feest voorbij. En kunnen we weer verder met tv kijken, zonder dat iemand denkt dat hij of zij pas echt bestaat als er muziek onder komt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘