Weet je wat ik altijd zeg? Als de liefde voorbij is, moet je tenminste nog kunnen rekenen. Maar Steven Kazàn? Die blijft blijkbaar gewoon betalen. Voor de woning van zijn ex. Terwijl zij hem bedroog. Met Vieze Jack. En ik zit hier met mijn thee, denkend: is dit genade of gewoon een slechte huurcontract?
Hans Kazàn, zijn vader, zegt erover: “Ja, hij betaalt.” Alsof het normaal is. Alsof het over een kapotte vaas gaat, niet over een kapot hart én een openstaande huur. En dan zeg je: wacht, woont Steven zelf wel goed? Ja hoor, zegt papa Kazàn, hij woont gewoon thuis, met Oliver. Dus alles is in orde. Behalve dan… de logica.
Ik snap trouwens niks van deze generatie. Vroeger: kapot, uit, nooit meer. Nu: kapot, uit, maar ik blijf huur betalen. Is dit liefde? Of gewoon slechte boekhouding? Of misschien denkt Steven: als ik de huur blijf betalen, komt de liefde dan ook terug? Alsof het een abonnement is. “Liefde Plus: maandelijks opzegbaar.”
Maar nee. Jamie ging met Vieze Jack. Niet met een onbekende. Niet met een gast uit de supermarkt. Vieze Jack. Die naam alleen al. Alsof je wordt bedrogen door een personage uit een pornofilm die je oma zou stoppen met kijken.
En toch. Steven betaalt. Niet uit schuld, zegt zijn vader, maar gewoon. Gewoon! Alsof het om een plant gaat die hij per ongeluk heeft laten doodgaan en nu iedere week water geeft uit schuldgevoel.
Ik zeg het je: als jij ooit wordt bedrogen, stop dan met betalen. Zet een punt achter de huur. En de liefde. En zeker achter Vieze Jack. Want als dit normaal wordt, dan is de wereld gek. En dan moet ik mijn afstandsbediening weggooien, want dan snap ik niks meer van wat er op tv gebeurt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘