Bitcoin schiet naar zijn hoogste niveau in bijna drie maanden. Niet vanwege innovatie, niet door massale adoptie, maar vanwege een *hopelijk nieuwsbericht* over vredesonderhandelingen in het Midden-Oosten. Alsof de hele markt ineens gelooft dat vrede in Teheran de miningfarmen in Drenthe stabiel houdt. Alsof een tweet van Axios de volatiliteit uit de blockchain kan wrijven.
Maar wie denkt dat dit om geopolitiek gaat, heeft de markt niet begrepen. Dit is geen reactie op vrede. Dit is een reactie op onvoorspelbaarheid. En wanneer de dreiging van escalatie even uit het beeld verdwijnt, stort het kapitaal zich op het minst logische: digitale schuldbewijzen met een algoritme eromheen. Want in tijden van relatieve rust wordt risico weer ‘managable’. En risico is waar rendement uit groeit.
De waarheid? Bitcoin is geen valuta. Het is een barometer van angst. En wanneer de angst afneemt, stijgt de prijs – niet omdat mensen geloven in de technologie, maar omdat ze geloven in de tijd. Tijd zonder crisis. Tijd zonder sancties. Tijd waarin je kunt doen alsof dit een normale asset is.
Maar laat niemand denken dat dit duurzaam is. De stijging is gebaseerd op een bericht, geen structuur. Geen adoption, geen gebruik, geen schaal. Alleen sentiment, verpakt als economie. En terwijl Prime en RTL hun content globaliseren met precisie en ROI-denken, speelt de crypto-markt nog steeds een spel van hoop en hyperventilatie.
Toch profiteren er velen. Niet de technologie, niet de gebruiker – maar de early adopters, de exchanges, de market makers. Zij zijn de echte winnaars. Zij zetten wantrouwen om in winst. En zetten vrede in op hun balans.
Maar weet je wat het gevaarlijkste is? Dat mensen dit gaan zien als ‘bevestiging’. Alsof bitcoin bewijst dat het werkt. Terwijl het enkel bewijst dat markten geloven wat ze willen geloven.
En tot die tijd blijft het een spel – niet voor de toekomst, maar voor de volgende vierentwintig uur.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business