Er zat een hapje tussen. Wilfred Genee wilde gewoon zijn nieuwe nummer aanprijzen. Een beetje zingen, een beetje glimlachen, een beetje ‘kijk wat leuk dat jullie hier zijn’. Maar dan… BAM. Iemand noemt het woord ‘vreemdgaan’. En plots is het alsof je tijdens een high tea een stuk taart krijgt met een spin erop. Schrik, afschuw, direct naar de deur.
Het was RTL Boulevard. Ze dachten vast: even een snelle promotie, dan een prikje over zijn privéleven. Maar Wilfred dacht: nee, dit doen we niet. En weg was-ie. Geen glimlach meer, geen ‘dankjewel voor de kans’, niks. Gewoon: deur dicht, achtergrondmuziek uit.
Ik snap het wel, hoor. Je staat daar, je hebt je beste jasje aan, je denkt: eindelijk weer eens over mijn muziek praten. En dan wordt het weer: ‘Maar wat zeggen die roddelbladen nou?’ Alsof je carrière één grote zijspoor is geworden. Zijn nieuwe single heet ‘Korrel Zout’. Alsof hij wil zeggen: neem het niet zo serieus. En dan doet RTL precies wat hij juist niet wil – ze nemen het wél serieus. En nog wel via de achterdeur.
Maar goed, wie ben ik? Ik zit hier met een kop thee, afstandsbediening in de hand, en denk: waarom vragen ze dat nou? Is het nieuws dat hij kwaad wegloopt? Of is het nieuws dat ze hem weer over zijn liefdesleven vragen terwijl hij gewoon wil zingen? Misschien is de echte krant wel: waarom mogen artiesten nooit meer gewoon artiest zijn?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘