O ja, daar is-ie weer. De zoveelste poging om iets nieuws op tv te zetten dat eigenlijk gewoon oud is, maar dan met een ander kapsel. Anniko van Santen, bekend van de plek waar niemand verdwijnt maar alles wordt opgelost met een beetje zon en een goed gekamd hoofd, is nu dus elke avond te zien in Triviant. En jawel, het is precies wat het klinkt: een quiz. Overdag al genoeg gekken, en nu ook nog ’s avonds met een puntenteller.
Maar goed, het gaat niet goed. Niet zozeer de quiz – die draait wel, zegt men – maar Anniko. Zij moet presenteren. Lachen. Spanning maken. “Wie weet het antwoord?” roepen, terwijl je hoopt dat iemand het weet, en niet in stilte bidt dat de tijd snel om is. Maar volgens de mensen die zoiets hardop zeggen, zit het niet lekker. Ze maakt een “duikvlucht”. Alsof ze van een duikplank sprong en vergeten was dat er geen water onder zit.
Ik zeg niks tegen Anniko persoonlijk, hoor. Ze deed het prima bij Opsporing Verzocht. Daar moest ze serieus zijn, en dat lukte. Maar dit? Een quizpresentatrice spelen alsof je net uit een reclamespotje komt? Dat is iets anders. Daar moet je gekunsteld blij zijn, alsof je altijd net een kopje koffie hebt gehad. En blijkbaar is dat niet haar ding.
De tv houdt niet op met proberen. Iedereen denkt: als we maar een bekend gezicht pakken, dan komt het goed. Maar nee hoor. Een bekend gezicht is geen garantie. Zeker niet als dat gezicht beter past in een bericht over vermiste honden dan in een quiz waar iemand moet raden wat het zevende wonder van de wereld is.
Misschien had Triviant gewoon een andere naam moeten hebben. Triviant klinkt alsof het iets met wiskunde te maken heeft. Of met een oude fiets. Maar nee, het is een quiz. En Anniko is de vrouw ervan. Voor zes weken. Zes weken lang elke avond een beetje struikelen in het hoge gras van het entertainment.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘