Er was dus een draagmoeder. Of eigenlijk: een vrouw die zich daarvoor aanbood. En die bij toeval of misschien ook wel opzettelijk met twee mannen tegelijk in gesprek ging over het dragen van hun kind. Gordon en Carlo. Alsof het een casting was voor een baby.
Ik zeg: stel je voor. Je belt iemand, je denkt: dit is het, dit wordt mijn kind, en dan hoor je later dat je ex-collega ook al met haar aan het appen was. Dan denk je: wacht, ben ik nu in een soapbel? Of in een verkeerd spelletje?
Maar Carlo zegt: wacht even. Volgens mijn partner Herald, die alles regelde, was het niet zo simpel. Er was geen bedrog. Er was wel een vrouw, ja. Maar die trok zich vrij snel terug. Dus geen dubbele boeking, geen drama met tranen op het ijs. Gewoon: een idee dat niet doorging.
Toch blijf je erover nadenken. Hoe raar is het eigenlijk dat twee bekende mannen bij toeval dezelfde draagmoeder tegenkomen? Is dat toeval? Of is er een netwerk van vrouwen die dit serieus overwegen? En wie regelt dat eigenlijk? Is er een app voor? ‘Draagmoeder Dating’? Swipen op baarmoeders?
Maar goed. Het kind is er bij beiden niet gekomen op die manier. En misschien is dat ook wel goed. Want stel je voor: twee kinderen, zelfde moeder, andere vader, op dezelfde dag geboren. Dan krijg je pas echt een verhaal. En een rekening voor de verjaardagstaart.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘