Renze zat weer aan tafel met iemand die geen zin heeft in halve maatregelen. Raven van Dorst, bekend van RTL en van zeggen wat ze denkt, liet geen twijfel over waar ze staat. “Fuck het Songfestival!” riep ze in een opwelling van eerlijkheid die je zelden hoort in de media.
Nederland doet volgend jaar toch niet mee. Terwijl de NPO eerst dacht: “Laat maar, we sturen gewoon iemand”, besloot men uiteindelijk: nee, dit voelt niet goed. En Raven? Die klapt in haar handen. Niet omdat ze tegen zingen is. Integendeel. Maar omdat ze vindt dat je soms moet stoppen met doen alsof.
Het gaat niet om muziek, zegt ze. Het gaat om waar je mee samenwerkt. En of je dan nog wel kunt zingen alsof er niets aan de hand is. Ze noemt geen namen, maar je hoort welke kant ze op denkt. “Je kunt niet met een glimlach in een microfoon jodelen terwijl er verderop wordt geschoten”, zegt ze.
De discussie is al maanden gaande. Sommigen zeggen: laat politiek buiten de muziek. Anderen roepen: je kunt niet neutraal zijn als er geen neutrale grond is. Raven kiest een kant. En doet dat hard.
“Waarom doen we alsof het normaal is?” vraagt ze. “Waarom sturen we weer een happy popsterretje naar een feest dat op een wankel fundament staat?” Ze vindt dat Nederland een signaal moet geven. En dat signaal is: we blijven thuis. Niet uit lafheid. Maar uit respect.
De NPO aarzelde. Dat snap ik. Ze willen geen drama. Maar drama ontstaat niet door wegblijven. Drama ontstaat door doen alsof alles in orde is terwijl het dat niet is. Raven ziet dat scherp. En zegt het hardop.
Ik zit thuis, kijk naar de afstandsbediening, en denk: zou ik ook zo durven praten? Of zou ik ook zo willen denken? Soms is het makkelijker om gewoon door te zappen. Maar soms moet je stoppen. Gewoon stoppen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘