Renze Klamer houdt de microfoon voor, de camera draait. Maar Chris Stoffer kijkt ernaar alsof hij een kapotte afstandsbediening ziet. ‘Naar wie moeten we die sturen?’ vraagt hij, terwijl hij duidelijk maakt dat hij geen felicitatie voor Rob Jetten gaat uitspreken. Geen glimlach, geen ‘hou het goed’, niks.
Intussen zit ik op de bank met mijn thee. En denk: moet je nou per se feliciteren als iemand een kind krijgt via een draagmoeder? Of is het genoeg om gewoon te zeggen: fijn, hoor? Maar nee. In de media moet alles groots. Elk nieuwtje wordt een feestje. Behalve dan als je Chris Stoffer heet en de SGP leidt.
Rob Jetten, VVD’er, gaat vader worden. Geen slecht nieuws. Geen ramp. Gewoon: een man, een verloofde, een draagmoeder, een kindje op komst. Maar in de media wordt het meteen een politiek statement. En dan komt Chris Stoffer, die zegt: nee, ik speel daar niet in mee. Geen felicitatie. Geen applaus. Niks.
En ik snap het een beetje. Niet vanwege de draagmoeder, of de politiek, of de geloofsovertuiging. Maar omdat het soms voelt alsof we allemaal moeten meedoen aan een groot mediakarnaval. Alsof je, als je ergens niet hard voor juicht, meteen kil en onmenselijk bent. Maar moet je nou juichen? Of mag je gewoon stil zijn?
RTL 4 wilde een mooi moment. Een felicitatie. Iets liefs. Maar soms is de wereld niet lief. Soms is het gewoon ingewikkeld. En soms wil iemand gewoon niet meedoen aan de show.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘