Eindelijk. Niet dat ik ooit getwijfeld heb, hoor. Maar goed: Chantal Janzen heeft weer eens iets dat klikt. Niet zo’n zachtgetinte ochtendshow waar je per ongeluk overheen zapt terwijl je zoekt naar het weer, maar écht iets. Iets waar mensen voor blijven hangen. Iets met cijfers. Kijkcijfers. Die bestaan nog, gelukkig.
Hitster. Klinkt als iets wat je in een arcade uit de jaren negentig wint. Maar nee, het is een programma. Op RTL 4. En dan niet om halfelf ’s ochtends, nee: in de avond. Waar mensen zitten. En kijken. En bellen. Of streamen. Of whatever. Het punt is: ze doen het.
En dat is blijkbaar slecht nieuws voor John de Mol. Of nou ja, ‘baalt’ zegt de titel. Maar wie weet baalt hij helemaal niet. Misschien is hij juist blij. Misschien denkt hij: ‘Eindelijk iemand die het doet zonder dat ik er zelf in moet.’ Want laten we eerlijk zijn: als Chantal het zonder John-redenering voor elkaar krijgt, dan is dat toch mooier? Dan is het geen Mol-machtschop, maar gewoon: werk.
Ik zeg niet dat het makkelijk is. Ik zeg alleen: het is gelukt. En dat is al meer dan wat anderen in jaren hebben gepresteerd. Geen grote productie, geen Hollywood-acteurs, geen drone-opnamen vanuit de stratosfeer. Gewoon een vrouw, een microfoon, en mensen die bellen. En toch: kijkcijfers.
En dan denk je: mooi, toch? Maar nee. Dan komt er iemand met een titel als ‘John de Mol baalt’. Alsof alles altijd om hem moet draaien. Alsof niets mag slagen zonder dat hij er verdrietig van wordt. Alsof succes pas echt is als hij er niet achter zit.
Maar goed. Chantal doet het. Zonder bombarie. Zonder rookmachines. Zonder ‘ik ben John de Mol en ik zeg het hardop’. En misschien is dat wel het mooiste: dat het gewoon werkt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘