De Van der Laken factor

Je kunt talent niet forceren, maar je kunt het wel erven — met een vader die tekenaar is en een moeder die jurken ontwerpt, is het geen verrassing dat Richard en Maikel van der Laken in de beeldende wereld beland zijn. Wat wel verrast, is hoe ze die erfenis hebben geëvalueerd tot een rendabele creatieve identiteit. Geen sentimentele snufjes, geen nostalgie voor het ‘sfeertje atelier’, maar een scherpe, berekende overstap van erfgoed naar merk.
De Van der Laken’s zijn geen uitzondering. Ze zijn het bewijs van een vergeten regel: cultuur kapitaal wordt pas waardevol als het wordt omgezet in commerciële schaalbaarheid. Hun vader, modeillustrator, gaf hen het beeld, maar niet de business. Dat moesten ze zelf bouwen. En daar — in dat kloof tussen artistieke opvoeding en marktwaardigheid — ligt precies de kern van hun succes. Zij hebben de emotie van het atelier vertaald naar de economie van het platform.
Neem Maikel, met zijn uitstraling van een jonge Rutger Hauer en een portfolio dat strakker is dan een goed gesneden blazer. Zijn werk? Beeldend, maar berekenend. Geen ‘expressie van het innerlijk’, maar een product dat presteert in de sfeer van Insram, galerieën en collectiebezitters. Zijn beeldtaal is geen chaos van gevoel, maar een geplande esthetiek — en dus, uiteindelijk, een investering.
Richard daarentegen navigeert in de media, waar hij met een journalistieke precisie de randjes van cultuur afschraapt. Geen flauwe interviews over ‘inspiratie’, maar scherpe portretten van wie er wint in de culturele economie. Zijn pen is een scalpel, geen penseel. En ook dat is geen toeval: de ene broer verkoopt het beeld, de ander verkoopt de context eromheen. Tussen hen: een strategische symbiose, gesmeed in de salon van een vader die met potlood verdiende, maar waarvan de zonen met pixels en prestige winnen.
De Nederlandse cultuursector houdt zich nog te lang bezig met ‘authenticiteit’ als excuus voor armoede. Maar de Van der Laken’s doen iets anders. Ze hebben de erfdeel van het atelier gemonetariseerd zonder het te verraden. Geen subsidiesoap, geen ploertig gezeur over ‘te commercieel’. Nee. Ze spelen het spel — en winnen.
Want laat ik duidelijk zijn: talent is niets zonder distributie. En distributie is niets zonder strategie. De liefde voor het beeld? Die kun je van huis uit meekrijgen. Maar de liefde voor de markt? Die leer je pas als je weet wat je waard bent.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business