Edward van de Ridder komt niet gewoon

Een nieuwe strateeg op de markt? Nee, een oude meester die zich herverkoopt als frisse wind. Edward van de Ridder, een naam die nog net niet volledig is weggezakt in het moeras van mediavergetelheid, besluit zich nu, parttime, aan te sluiten bij Buutvrij. Alsof het om een midlifecrisis in een Tesla Model Y gaat: rustig, geruisloos, en met een vleugje wanhoop.
Laat me duidelijk zijn: ik heb niets tegen parttime inzet. Maar in een tijd waarin mediastrategie steeds brutaler moet zijn, waarin de concurrentie in één keer over de streep moet, is een halfhartse aanstelling een halfbakken statement. Buutvrij, een bureau dat zich profileert als scherp, digitaal, snel — en dan dit: een parttime strateeg, alsof het een emeritaat is in een onduidelijk vakgebied. Alsof je een voetballer halfseizoen huurt en dan verwacht dat hij de finale wint.
Van de Ridder blijft overigens ‘zelfstandig strateeg’. Mooi woord. Vrijblijvend. Onmeetbaar. Net als ‘creativiteit’ of ‘synergie’. Maar waar blijft de impact? Waar is de ROI? Want laten we eerlijk zijn: als je niet fulltime verantwoordelijk bent, dan heb je ook niet de pijn van de cijfers op je bord. En zonder pijn, geen prestatie.
Ik zie het al: vergaderingen waarin hij binnenloopt met een lichte glimlach, een paar PowerPoints van tien jaar geleden, en de overtuiging dat ‘vertrouwen’ en ‘relaties’ nog steeds de kern zijn. Relaties. Wat een luxe in een wereld waar klanten per seconde switchen en algoritmes je strategie vervangen nog voor je koffie koud is.
Maar goed, misschien is dat precies het doel. Buutvrij doet alsof het disruptief is, maar houdt toch een voet in de oude wereld. Een beetje hip, een beetje ervaring, een beetje safe. Net zoals je een oudere oom uitnodigt op een feestje van je startup: voor de sfeer, niet voor de groei.
De waarheid? We hebben geen behoefte aan halve mensen. We hebben behoefte aan volledige inzet, aan volledige verantwoording. Als je niet durft te kiezen, dan kies je voor irrelevante. En dat is precies wat er gebeurt: een geruisloze overgang van betekenis naar bijzaak.
Buutvrij had kunnen kiezen voor een jonge, hongerige strateeg met een trackrecord in schaalbare campagnes. In plaats daarvan kiest men voor nostalgie met een bijbaantje. Schattig, maar niet overleefbaar.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business