Er zat een rare spanning in de lucht tijdens Shownieuws. Alsof iemand een taart had aangekondigd, maar er kwam alleen slagroom uit de bus. Jaimie Vaes verscheen alsnog op het scherm, niet live vanuit de studio, maar via een schermpje in beeld. Alsof ze vanaf de bank meedeed. En dan bedoel ik: écht vanaf de bank. Sokken aan, dekentje erover, koffie binnen handbereik.
Maar dan zonder glimlach. Want Jaimie had iets te zeggen. Over Wilfred Genee. En over hoe hij het niet netjes speelde.
Het begon met een podcast. Of eigenlijk: met een podcast die er niet kwam. Wilfred had een gesprek met Jaimie gepland, maar dat werd geschrapt. En in plaats van dat hij erover zweeg, begon hij erover te praten. Openlijk. In de media. Jaimie vond dat niet nodig. “Niet zo netjes”, zei ze. En ze zei het met een blik alsof ze net een ongevraagde rekening had gekregen van de belastingdienst.
Wilfred, bekend van zijn vlotte tong en snelle oordeel, had blijkbaar hardop bedacht: waarom zou ik dit stilhouden? Maar Jaimie dacht: dit hoort onder ons afgehandeld te worden. Niet op straat, niet op tv, niet in een interview.
En daar heeft ze een punt. Want in de mediawereld is alles snel publiek. Een gesprek wordt een afspraak, een afspraak wordt een verhaal, een verhaal wordt een drama. En dan zit jij thuis, met je afstandsbediening in de hand, en denk je: wacht, was dit nou echt nodig?
Maar misschien is dat juist het probleem. We denken allemaal dat we recht hebben op het hele verhaal. Wilfred wilde zijn kant vertellen. Jaimie vond: dat hoefde niet. En de redactie? Die zat te wachten of ze zou opdagen. Haar manager had al gebeld, met iets tussen een waarschuwing en een verontschuldiging.
Uiteindelijk kwam ze. Via scherm. Met sokken. En een boodschap: wees netjes. Zelfs als het spannend is. Zelfs als het klikt.
Want netheid is geen mode, het is een keuze.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘