Een man in de machine

Duane van Diest kiest voor Meute. Campagnebureau. Geen advocaat. Geen rechter. Geen toekomst in de politiek. Maar wel een toekomst in de overtuiging. En dat is het verschil. Van Diest, voormalig rechterhand van Sigrid Kaag, verlaat de wereld van beleid voor de wereld van boodschap. En daarmee bevestigt hij wat we al wisten: de politiek is geen zaak van principes. Het is een zaak van presentatie.
Hij komt van Coca-Cola. Ja, serieus. Van het merk dat suiker verkoopt alsof het geluk is. En nu gaat hij campagnes maken voor maatschappelijke organisaties. Voor overheden. Voor bedrijven. Alsof loyaliteit een functie is die je meeneemt in je cv. Alsof geloof een strategie is die je kunt hergebruiken.
Maar wie schokt hier eigenlijk? Van Diest? Of wij, die nog doen alsof ‘maatschappelijke impact’ iets anders is dan een goed gebouwde narritie? Want wat brengt hij mee? Niet de expertise van een jurist. Niet de diepgang van een denker. Maar de vaardigheid om te zeggen wat nodig is — op het moment dat het nodig is. En in de wereld van campagnes, is dat de enige vaardigheid die telt.
Meute wint. Want ze kopen geen adviseur. Ze kopen een signaal. Van Diest is een statement: we snijden door de bureaucratie. We kennen de elite van binnenuit. En nu werken we voor ‘het goede’. Of in ieder geval: voor het beeld van het goede.
Maar let op: wie van twee werelden weet, kiest uiteindelijk altijd voor de machtigste. En die zit niet bij de overheid. Die zit bij de verteller.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business