Eerst dacht ik: weer zo’n zomerstop, wie doet er nu nog tv? Maar nee, Welmoed Sijtsma stopt dit jaar iets vroeger dan gepland bij WNL. Niet omdat ze genoeg heeft van het nieuws, nee, ze gaat naar RTL. En daar begint het geklungel.
Want terwijl iedereen nog denkt: “Leuk, nieuwe late show, misschien met chips en een glaasje erbij”, moet Welmoed al haar uitzendweken delen. Of eigenlijk: afstaan. Aan collega Frank van Leeuwen. Die nu ineens extra zit op de bank voor de camera. “Een mooie manier,” zei ze nog. Alsof je bij de kapper zegt: “Ja hoor, geef mijn kapsel maar aan de volgende.”
Maar waarom haasten? Ze begint pas bij RTL. Toch haalt WNL haar nu al weg, alsof ze een boodschap is die te lang in de zon staat. Alsof de zender denkt: “Straks is ze van ons, dus nu al geen tijd meer voor jullie.” Alsof je bij de bakker bent en al je broodjes opeet voordat je de winkel uit bent.
En dan die auditie. Ja, Welmoed deed mee. Net als Frank en Sam. Alsof het een schoolmusical is en iedereen mag proberen voor de hoofdrol. Maar wie wint? Geen idee. Wel duidelijk: de timing is vreemd. Je vertrekt, maar je bent nog niet weg. Je bent als die buurman die al zijn meubels buiten zet, maar de sleutel nog niet heeft teruggegeven.
Ik zeg niet dat RTL slecht is. Maar dit voelt als een afscheid met halve zoenen. Geen knal, geen speech, gewoon: “Dag, ik ben weg, Frank doet het wel.” Alsof je op een feestje wegloopt zonder jas aan te trekken.
En de kijker? Die zit met de afstandsbediening in de hand. “Waar is Welmoed?” En dan: niets. Gewoon Frank. Weer. Altijd Frank. Alsof er maar één man is die kan praten over het nieuws.
Misschien is het logisch in de media. Maar vanaf de bank? Voelt het als een stukje onrust. Alsof je favoriete thee niet meer in de kast staat. En dan zeggen ze: “We hebben een nieuwe smaak.” Ja, maar ik wilde die oude.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘