Soms denk ik: waarom kijk ik eigenlijk nog naar sport op tv? Ik zit met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en dan komt er ineens een reclame voor voetbal waar ik niets van snap. Alles is overgenomen. Eerst de Formule 1, toen de Engelse Premier League, en nu? Nu lijkt het alsof ook de Eredivisie langzaam naar RTL schuifelt, als een slak die te laat is voor een sprintwedstrijd.
Maar wie zie je dan opdagen? Wilfred Genee. Ja, die man. Niet de koning, niet een voetballegende, maar een presentator met een vlotte kop en een nog vlottere glimlach. Volgens sommigen zou hij het boegbeeld worden van de nieuwe sportzender binnen RTL. Alsof we allemaal gaan kijken omdat hij ‘hier is Wilfred’ zegt met een knipoog.
Ik zeg niet dat hij slecht is. Hij is juist best goed. Maar moet dat nou? Moet Nederlandse sport nu worden gered door een man die vooral bekend is van het vragen van ‘hoe voelt dit?’ aan voetballers die net een rode kaart kregen? Alsof hij een soort therapeut is, maar dan met een microfoon.
Intussen zit Videoland ineens tot over haar oren in de sport. Series, films, en nu ook live voetbal. Alsof je een patatzaak hebt en ineens ook begint met bloemen verkopen. Leuk bedoeld, maar waarom? En wie kijkt dat eigenlijk? Mijn buurman zegt dat hij alleen kijkt als Ajax speelt. De rest is ‘alleen maar rennen’.
Maar goed, als Wilfred Genee de brug is tussen mij met mijn thee en het voetbal dat ik toch al niet helemaal snap, dan moet het maar. Zolang hij maar niet denkt dat hij alles moet uitleggen. Want eerlijk? Ik snap al genoeg. De rest is lawaai.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
