Eerst dacht ik: wat een goede zet. Jan Smit keert terug in de gezinswoning. Mooi huis, mooie herinneringen, mooie tuin. Maar dan hoor ik dat zijn ex, Liza Plat, daar niet meer woont en dat de kinderen nu bij haar zijn. En dan denk ik: o, wacht even.
Dit is geen thuiskomst. Dit is een verhuizing met publiek.
Op tv wordt er flink geknikt. “Niet chic,” zegt iemand in een jasje met schoudervullingen. Alsof we weer in de jaren tachtig zitten en netheid belangrijker is dan gevoel. Alsof je na een scheiding automatisch moet verdwijnen als een dominee na de zondagdienst.
Maar waar moet je dan heen? Moet je alles opgeven? Zijn we nu boos omdat hij terugkomt, of omdat we denken dat hij dat niet mag?
Ik zet de tv zachter. Mijn hond kijkt me aan alsof ik gek ben. Ik zeg: “Hij woont gewoon weer in z’n eigen huis, hoor.” De hond gaapt. Hij snapt het. Huis is huis. Geen symbool. Geen statement. Gewoon dak boven je hoofd.
Maar in de media is niks gewoon. Dan wordt een verhuiswagen een drama. Dan wordt een sleuteloverdracht een proces. Dan zegt iemand: “Eigen kinderen uit huis zetten?” Alsof de muren de kinderen zijn.
Maar de kinderen zijn niet de muren. De kinderen zijn bij hun moeder. En de vader woont weer in het huis waar hij jaren heeft gewoond. Is dat zo gek? Moet je na een scheiding ook je tandenpoetsglas weggooien?
Ik denk: misschien wil hij gewoon niet betalen voor een nieuw huis. Misschien wil hij de tuin nog zien bloeien. Misschien is het gewoon praktisch.
Maar nee. Dan komt een vrouw in een rood pak en zegt: “Het gaat om respect.” En ik denk: ja, maar respect voor wie? Voor de villa? Voor de tuin? Voor de schommel waar de kinderen niet meer op zitten?
Of misschien is het gewoon: respect voor de waarheid. Namelijk: scheiden is rommelig. En soms blijf je in het huis. En soms verhuis je. En soms is het ongemakkelijk. En dat is oké.
Maar in de media moet het altijd netjes. Netjes uit elkaar, netjes verdrietig, netjes verder.
Jan Smit doet het niet netjes. Hij blijft. En daarom krijgt hij klappen.
Alsof je klappen verdient als je niet verdwijnt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘