Er is een vrouw. Die vrouw is Leontine. Die vrouw is moeder. Die vrouw is ook gewoon iemand met een tas, een telefoon en een dochter. En nu heeft ze ook een roterende rotonde in haar hoofd. Van Ibiza. Waar een dronken man de verkeerde kant op reed. En waar niemand zei: “Wacht, dat mag niet.”
Ze heeft pijn. Fysiek. En dat kost. Rekeningen. Advocaten. Artsen. En nu ook EMDR. Dat is geen nieuw merk yoghurt, maar een therapie voor trauma. Knipperen met je ogen terwijl je terugdenkt. Of zoiets. Ik snap het niet helemaal. Maar ik snap wél dat je, als je tegen een dronkenman aan bent geknald, niet alleen blauwe plekken hebt. Je hebt ook een hoofd dat blijft schudden.
En dan moet je betalen. Voor alles. Voor de zekerheid dat je ooit weer zonder angst in een taxi stapt. Voor de rust die je kwijt bent. Voor de nachten dat je wakker schrikt van een claxon. En ja, ook voor de coach die zegt: “Adem nu eens diep in.” Alsof je daar nog aan denkt als je hart in je keel zit.
Maar goed. Ze is Leontine. Ze is sterk. Ze is moeder. En ze is ook gewoon iemand met een bankrekening die even huilt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘