De Telegraaf dacht dat ze een grote vangst hadden. Marco Borsato, terug op tv in januari. Grote koppen, zware artikelen. Alsof de koning terugkeert van z’n ballingschap. En dan? Niets van waar. Geen comeback. Geen Marco. Alleen een krant met rode wangen.
Evert Santegoeds, de man die het zou weten, zat gisteren stralend in Shownieuws. Lachte als iemand die een goed geintje heeft uitgehaald. Had hij ook. Maar niet tegen Marco. Tegen de krant. Want terwijl De Telegraaf schreef over een grandioze terugkeer, zat Evert gewoon te genieten van de verwarring. Hij had niets gezegd over januari. Geen interview. Geen tip. Niks.
Hoe kan zo’n grote krant dan zo hard struikelen? Is het wanen? Wensen denken? Of gewoon haast? Iedereen wil het nieuws van Marco. Zal hij terugkomen? Wanneer? Waar? Maar niemand vraagt: wil hij zelf wel? En daar, vrienden, ligt de fout. We kijken naar de mediester, alsof hij een pion is. Terwijl hij gewoon een man is. Met schade. Met stilte. Met tijd nodig.
De Telegraaf dacht: we pakken het voor. Maar ze pakten zichzelf. Want fake news komt niet altijd van trollen achter een scherm. Soms staat het op papier. Met een logo erboven.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘