Er staat een hoop papier tussen de oren van Marco Borsato. En een hoop rekeningen. Vooral die laatste. Want al die juridische toestand met het advocatenechtpaar Knoops – Geert-Jan én Carry, want samen zijn ze één juridisch monster – die heeft flink in zijn portemonnee gesneden. 391 duizend euro, zeggen ze. Dat is geen boete voor een te hard rijden, dat is een hypotheek.
Maar goed nieuws: een deel van dat geld komt terug. Want Marco mocht afgelopen tijd klagen over zaken die hem dwarszaten, en dat heeft hij gedaan. Met overtuiging. Met juridische trucs. Met advocaten die zelf ook nog eens advocaten zijn. En toch: niet alles komt terug. Al die tonnen? Nee. Slechts een deel.
Waarom? Omdat rechters ook mensen zijn. En zij zien het zo: je mag dan wel onschuldig zijn aan beschuldigingen, maar je moet niet denken dat je met een klacht alles terugkrijgt alsof er niets gebeurd is. Zo werkt het niet. Zo werkt niets eigenlijk. Je kunt huilen, je kunt klagen, je kunt zelfs in badkamerfoto’s appen – maar als de rechter zegt: ‘Dit deel was jouw keuze’, dan is het afgelopen met de feestdagen.
En dat is precies wat er gebeurd is. Een deel van de kosten? Terecht. Marco had gelijk. Maar een ander deel? Zijn eigen beslissing. Zijn eigen advocaat. Zijn eigen risico. En daar, lieve schat, krijg je geen geld voor terug. Ook al heb je het allemaal ‘voor de waarheid’ gedaan.
Dus nu zit Marco met een beetje minder schuld, maar nog steeds met een hoop vragen. En wij met een beetje minder nieuws, maar nog steeds met een hoop verhalen over mensen die denken dat geld alles oplost. Terwijl het vaak juist het begin van het probleem is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘