Er is een mail geweest. Van Marieke. Aan iedereen bij Q. Niet persoonlijk, nee, aan het hele team. Zo’n mail die begint met ‘Hoi allemaal!’ en eindigt met drie uitroeptekens, alsof enthousiasme de boodschap kan redden.
Het ging over haar voet. Gebroken. Tijdens opnames. Arme Marieke. Maar arme wij, want sindsdien is haar humeur harder dan het gips. Ze lacht nog steeds in de spotlights, ja, maar achter de schermen? Daar kruipt het chagrijn naar buiten. Via e-mail.
Eerst dachten we: ach, ze heeft pijn. Dan mag je balen. Maar nee. Het werd een stortvloed aan ‘nietes’ en ‘bedoelde je dit soms?’ en ‘ik hoor niks, dus doe ik niks’. Allemaal netjes verpakt in beleefdheid. Zo passief-agressief dat je het bij de apotheek kunt kopen.
Radiomensen. Altijd vrolijk op straat, maar achter de microfoon? Dan breekt niet alleen de voet, maar ook de geduld. En wij luisteren maar. Met een kop thee. En de afstandsbediening binnen handbereik.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘