Je weet dat het serieus is als de naam van René van der Gijp niet eens de hoofdrol speelt. Nee, dit keer draait het om háár: Minouche. En Curaçao. En spanning. Drie woorden die samen één zin vormen: o, help, daar gaan we weer.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wat heeft ze nu weer gedaan? Geroepen dat de palmbomen niet goed staan? Of dat de zon te fel schijnt voor de camera? Of misschien gewoon: ‘René, trek dat shirt uit, dat is te groen voor de achtergrond’?
Want zo is Minouche. Ze zorgt. Voor. Alles. En daarmee dus ook voor stennis. Niet uit kwade opzet, nee, gewoon omdat ze weet hoe het moet. En als jij dat niet weet, dan is het jouw probleem.
De mediawereld rolt weer met haar ogen. ‘Daar heb je haar weer.’ Maar ik zeg: fijn. Eindelijk iemand die durft te zeggen dat het niet goed genoeg is. Ook al is het op een tropisch eiland met palmen en prosecco.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘