This is Us in twee woorden overbodig

De Nederlandse televisielandschap krimpt, terwijl het aantal productiehuizen stijgt. Ironisch, toch? Alsof we in een collectief delirium verkeren waarin meer aanbod automatisch betekent dat er iets méérs wordt gecreëerd. Maar wie telt de centen? Wie telt de seconden aandacht? Niemand. We drijven rond in een oceaan van content, waarin de enige constante de zinkende ROI is.
Pakt, een naam die klinkt alsof iemand in een boardroom dacht: “Laten we iets strak klinkends verzinnen”, neemt This is Us over. Niet de Amerikaanse dramaserie met de emotionele blikken en de overgrootvader die door tijd heen wankelt — nee, het Nederlandse productiehuis dat toevallig dezelfde naam droeg. Een naam die al bij voorbaat sentiment draagt, alsof elk project van tevoren moet worden geweekt in een bad van warme menselijkheid. Alsof verhalen alleen waarde hebben als ze ‘echt’ aanvoelen. Alsof authenticiteit een maatstaf is, en niet een marketingtroef.
Maar goed, de economie is geen therapiestunde. En daarom is de overname logisch. This is Us wordt opgenomen in het ruggengraat van Pakt, dat samen met Peek Creative Studios — een naam die klinkt alsof iemand een moodboard te lang heeft vastgehouden — een nieuwe schaal wil bereiken. Samenwerkingen in de media-industrie zijn zelden liefde op het eerste gezicht. Meestal is het paniek op het tweede kwartaal.
Pim Welvaarts blijft als consultant betrokken. Natuurlijk. De oprichter die afscheid neemt via de zijdeur, met een titel die niets betekent maar wel een fatsoenlijk honorarium genereert. Geen verrassing. Zo werkt de polder: niemand wordt ooit echt ontslagen, niemand moet echt verantwoording afleggen. Je wordt ‘geconsulteerd’, alsof je wijsheid nodig is om een spreadsheet te lezen.
Maar wat is eigenlijk de waarde van een productiehuis als de content zelf in de marge verdwijnt? RTL, SBS, Videoland — ze vechten allemaal om een publiek dat steeds minder betaalt voor steeds meer lawaai. De winst zit niet in de prime time, maar in de efficiëntie. In de hergebruikte templates. In de geautomatiseerde workflows. In de schaal.
This is Us had mooie credits, mooie namen, mooie traantjes. Maar mooie dingen verkopen niet als niemand ernaar kijkt. En niemand kijkt meer. Niet echt.
De fusie met Peek Creative Studios? Een overlevingsoperatie. Geen visie. Een financiële noodgreep verpakt als creatieve synergie. Ze zullen nu sneller kunnen draaien, goedkoper kunnen produceren, minder risico kunnen nemen. En daarmee precies dat worden wat de markt al tien jaar eist: efficiënter, kleiner, stiller.
Maar ook onzichtbaarder.
De tijd van het ‘grote verhaal’ is voorbij. Wie nog denkt dat televisie over mensen gaat, heeft de rekening zonder de Zuidas gemaakt.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business