Mijn buurman Piet zegt altijd: “Als je niks te zeggen hebt, zeg dan niks.” Maar Renze Klamer zegt wel wat. Elke avond. Op RTL 4. En toch? Zijn programma trekt minder kijkers dan een of andere goedkope roddelshow op YouTube. Van een zekere Jan Roos. Ja, die naam ken je niet. Maar hij heeft blijkbaar meer volgers dan Renze. En dat, beste mensen, is een beetje zoals de bakker naast de supermarkt. Waarom zou je naar de toonbank lopen als de koelvries al vol zit?
Maar wacht. Niet zo snel. Want Victor Vlam, die altijd alles beter weet, zegt: “Het ligt gecompliceerder.” Natuurlijk ligt het gecompliceerder. In de media is niks simpel. Behalve de afstandsbediening. Die werkt nog steeds met knoppen. Aan of uit. Kijken of niet kijken.
Renze dacht: ik kom met een mooi pakket, nette stropdas, vaste tijd op tv, en dan stromen ze toe. Maar nee. De mensen blijven thuis. Op hun bank. En klikken op een of andere man met een bril die iets roddelt over een ander die iets deed met een derde die iets zei. En dan? Dan kijken ze dus naar RoddelPraat. En niet naar Renze.
Is dat een crisis? Voor Renze misschien. Voor RTL zeker. Ze hadden hem als redder aangekondigd. Alsof hij met één hand de late avond kon redden en met de andere een kop thee kon inschenken. Maar redders dragen geen stropdas. Redders zijn grappig, snel, onvoorspelbaar. Renze is netjes. En netjes is niet altijd genoeg.
Ik zeg niet dat hij moet stoppen. Maar misschien moet hij eens een keer de tv uitzetten. En YouTube opzetten. Gewoon kijken hoe Jan Roos dat doet. Zonder das. Zonder studio. Zonder budget. En toch vol kijkers. Dan pas snapt hij waarom de mensen niet komen.
Want het gaat niet om het scherm. Het gaat om de zin. En die zit niet in de studio. Die zit in de woonkamer. Bij jou. Met je telefoon in je hand. En je afstandsbediening op de grond.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘