WPP benodigd geen catwalk

Weg met de zachte, geclaimde ‘inspiratie’ van een sporttribune waar de dames in hun zondagse jasje hun lippen tuitend applaudisseren voor een tiener met een racket. Sport is geen catwalk, Mariëlle, en al helemaal niet wanneer je het door de roze bril van ‘diversiteitsbeleving’ bekijkt. Wat je ziet als ‘inspiratie’, zie ik als een ongecontroleerde stroom van sentimentele pr-fantasieën — bedoeld voor het lokaal feestje van de polder.
De realiteit? Sport is een machine. Een miljardenzwaaiende economische motor waarin performance, timing en branding samenkomen tot een product dat schaalt. En ja, er lopen vrouwen in strakke outfits langs de lijn — maar niet om hun taille, wel om hun ROI. Denk je dat Nike investeert in Ashleigh Barty’s glimlach? Nee. Ze investeren in de manier waarop die glimlach converteert naar engagement, naar productafzet, naar marktconversie in Azië.
Van Schie roept ‘vrouwen in sport’ als ware ze ontdekt op een dorpsfeest, terwijl WPP al jaren meedraait in de grote deals rond vrouwenvoetbal, tennis en zelfs de nieuwe formaten als pickleball met een vrouwelijke lead. Maar daar zegt ze niets over. In plaats daarvan kiest ze voor het zachte verhaal: ‘mooie momenten’, ‘inspiratie’, ‘kracht’. Alsof we nog in de tijd van de VPRO zitten, waarin een traan op het ijs meer waard was dan de sponsordeal eronder.
Waar is de harde berekening? Waar is de analyse van de CAC (Customer Acquisition Cost) van een vrouwelijk sporticoon vergeleken met een influencer met 500.000 volgers en nul prestaties? De sportwereld is allang een media-industrie — en in die wereld telt alleen wat meetbaar is. Geen ‘gevoel’, geen ‘betrokkenheid’, maar conversie, reach, en vooral: levertijd.
En dan dit ‘Random Pic(k)’-gedoe. Alsof een willekeurig moment op sociale media iets zegt over strategie. Alsof een lachende vrouw op de tribune een businesscase opent. Geef me een datum, een budget, een conversieratio — dan praten we.
De volgende stap in de sportmedia is niet ‘meer vrouwen tonen’, maar vrouwen positioneren als assets in een schaalbaar model. Niet als symbool, wel als driver. Maar daar heeft Van Schie het niet over. Ze praat over gevoel, terwijl de markt schreeuwt om cijfers.
En dus blijft het bij een plaatje van de week. Geen catwalk, maar een doodlopende zijstraat in de media-architectuur.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business