Je weet die Vinexwijk waar je als kind dacht: hier word ik nooit oud? Nou, Barry Atsma wel. Alleen dan als schrijver van een serie. En dan nog wel een die stinkt naar buitenechtelijke ellende.
Ik zeg niet dat er in Vinex geen drama is. Maar ik dacht altijd: daar is het juist zo fijn. Schoon, overzichtelijk, fietspaden zonder gaten. Geen gevaarlijke hoeken. Behalve dan blijkbaar in de slaapkamer.
Desperate Housewives was Amerika, met perfecte nagels en perfecte leugens. Hier wordt het dus: Desperate Wijkgenoten, met regenjackjes en een scheiding in de aanbieding.
Barry Atsma, die zelf ook al in veel series staat, wil kennelijk dat wij weer gaan kijken naar de buren. Niet omdat ze te laat zijn met de vuilnis, maar omdat ze te laat zijn met de waarheid.
RTL zegt nog niks. Maar ik hoor al de muziek: zacht pianogesjirp, een vrouw op een schommel, een man met een schop in de achtertuin. En dan ineens: “Ik weet wat je deed.”
Maar dan met een OV-chipkaart in de achterzak.
Ik ben benieuwd of er ook een personage is dat elke ochtend om halfnegen de kinderen brengt, maar eigenlijk helemaal geen kinderen heeft. Of iemand die zegt: “Ik werk bij de gemeente,” maar gewoon thuis zit.
Het zou me niks verbazen. Want in een Vinexwijk is alles net even netter. Behalve de geheimen. Die zijn hier net zo smerig als elders.
Alleen dan met minder palmen. En meer schuttingen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
