Het idee dat creatieve directeuren nog denken in ‘grote ideeën’ is charmant. Verouderd, maar charmant. De realiteit? De CMO zit nu aan tafel bij het socialbureau, niet als gast, maar als baas. En vaak is die CMO een vrouw — scherp, doordacht, met een budget in de rug en een ROI-verplichting in de blik. De tijd dat reclame werd gemaakt door dromers in een atelier van zelfingenomenheid is voorbij. De nieuwe Mad Women bepalen niet alleen de toon — ze bepalen de koers.
Vier vrouwen, zegt men. Vier? Probeer er tien. Elf. Vijftien. Ze zitten niet in de schaduw van de creatieve legendaris, ze zitten in de boardroom, in de media-uitgaven, in de performance-data. En ze vragen niet om toestemming. Ze vragen om resultaat. Het ‘grote idee’ is geen kunstwerk meer, het is een investering. En niemand investeert graag in iets wat niet meetbaar is, of — erger — in iets wat niet scalebaar.
Wat is er gebeurd? Simpel. De macht is verschoven. Van het bureau naar de organisatie. Van de creatieve visie naar de strategische uitvoering. En van de man met het briljante idee naar de vrouw met de volledige P&L. De CMO van vandaag is geen budgetbeheerder meer — ze is de auteur van de merkvertelling, maar dan wel een auteur die haar werk op een dashboard kan aflezen.
De ironie? Het bureau dat zichzelf ‘creatief’ noemt, zit vaak achterop. Ze klagen over ‘te veel beperkingen’, over ‘te veel data’, over ‘te weinig ruimte’. Alsof ruimte een goed is. Alsof reclame ooit vrij was. De slimme bureaus hebben allang begrepen: wie niet integreert met de CMO, verdwijnt. Wie wel integreert, wordt partner. En partners delen in de winst — niet in de poëzie.
Dit is geen gelijkheidsverhaal. Dit is een machtsverhaal. En de volgende stap? De CMO neemt het media-plan niet meer over — ze maakt het zelf. Met een algoritme, een doelgroep en een glas chardonnay. Net als ik.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
De CMO is de nieuwe creatief directeur
Share with friends:
