De Nederlandse supermarktindustrie, ooit een tempel van efficiëntie en schaal, verdrinkt in haar eigen sentimentaliteit. Daar staat niet in de jaarrekening, maar wel in de fysieke aanwezigheid van AH to go bij tankstations die nu, zonder veel poeha, worden opgedoekt. Het einde van een experiment dat nooit een businesscase was, maar een poging tot branding door middel van aanwezigheid. Alsof zichtbaarheid op zich al winstgevend maakt. Fatale denkfout.
BP, lang de gastheer van deze mini-AH’s, is overgenomen door Catom, de Belgische raffinagegigant die OK A1 in handen houdt. En Catom denkt in tonnen olie, niet in yoghurtdrankjes en koffiebananen. Hun ROI wordt gemeten in marges per barrel, niet in footfall bij een snikhete koffieautomaat. Het contract loopt eind dit jaar af, en niemand zegt: blijf. Geen tranen, geen persmededeling met ‘trots op de samenwerking’, gewoon: afgesloten. Zo hoort het.
AH to go was nooit meer dan een verdunningsstrategie. Een merk dat dacht: als we maar overal zijn, worden we overal gekozen. Maar waar is de winst? In een tankstation op de A12, tussen Driebergen en Woerden, waar een medewerker drie uur staat te gapen tussen twee bezoekers per uur? Daar verdien je geen geld, daar subsidieer je een idee van relevantie. En subsidie hoort niet in de retail, zeker niet in handen van een concern dat zich nog steeds vermomt als volkswinkel.
De kern van de zaak: Albert Heijn heeft geen strategie meer, maar een verzameling initiatieven die allemaal iets zeggen over aanwezigheid, niets over opbrengst. Ze stonden op scholen, in stations, in kantoortorens, nu verdwijnen ze weer, stilletjes, zonder evaluatie. Alsof het een mode was. Maar mode is iets voor mensen die geen balans kennen. In de echte economie, de wereld van Catom en BP, heet het: of je draagt bij aan de marge, of je verdwijnt.
En dat laatste gebeurt nu. Niet met bombarie, niet met een exit-strategie van 200 pagina’s, maar met een zucht van verlichting van de financieel directeur van Catom. Eindelijk minder rommel op de locatie. Minder verantwoordelijkheid, minder elektriciteitsrekening, minder managementoverhead. En AH? Die trekt zich terug in de supermarkt, waar het licht nog op de kassa valt en de omzet meetbaar is.
Maar wees eerlijk: hoeveer van deze ‘innovaties’ zijn er nog die niets opleveren, maar alles kosten? Hoe lang blijft AH zichzelf in de spiegel zien als pionier, terwijl de concurrentie al jaren denkt in data, niet in deurwaarders bij tankstations?
De toekomst van retail is niet overal zijn. De toekomst is waar je wint. En op een tankstation tussen Gorinchem en Gouda, wint niemand.
Met zakelijke groet
,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business
De rekeningen van de verdunning
Share with friends:
