Gisteren zat Donny Roelvink weer in Renze. Niet als gast, nee, als presentator. Alsof hij daar moest bewijzen dat hij nog steeds iets te zeggen heeft. En terecht, want volgens hem is er iets heel erg mis. Niet met het weer, niet met de economie, nee: met het zwijgen.
Want waarom zegt niemand iets? Dat is zijn grote vraag. Niet over klimaat of zorgtekorten, maar over hemzelf. Of liever: over de kritiek die Tina Nijkamp op hem heeft. Zij durft het hardop te vragen: hoort Donny nog wel bij RTL Boulevard? En Donny? Die vindt het een schande dat niemand daar iets over zegt. Alsof het een gevaarlijke samenzwering is.
Maar wacht even. Is het nou zo gek om te vragen of iemand nog past in een programma? Zeker als hij zelf al jaren dezelfde dingen zegt, in dezelfde toon, met dezelfde wenkbrauw? Tina stelt een vraag. Geen aanklacht. Geen veroordeling. Gewoon: denken jullie ook dat hij niet meer meedoet met de tijd?
En Donny reageert alsof hij is aangeklaagd voor het Hof van Justitie. ‘Waarom zwijgen ze?’ roept hij. Alsof de hele media-elite tegen hem samenspant. Maar misschien is het juist zo dat mensen niets zeggen omdat het zo duidelijk is. Niet iedereen hoeft alles hardop te zeggen. Soms zegt stilte genoeg.
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: waarom maken we er zo’n drama van? Iemand stelt een vraag. Iemand anders voelt zich aangevallen. En wij kijken toe, alsof het een sport is. Maar het is gewoon tv. En tv is geen heiligdom. Het is entertainment. En als het entertainment niet meer werkt, dan mag je vragen stellen. Zelfs als je Tina heet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘