Donny Roelvink zegt dingen. Rare dingen. En dan kijkt René van der Gijp alsof hij een vlieg uit zijn soep vist. “Waarom zegt BLVD niet gewoon: jij mag hier niet meer komen?” zegt hij. Alsof het over een kapotte stoel gaat. Maar nee, het gaat over ideeën. Rare ideeën. En of die nog wel passen in een programma dat overdag op tv zit.
Ik snap René wel. Hij wil duidelijkheid. Geen gekke dansjes. Gewoon: jij zegt dingen die niet kloppen, dus jij gaat. Zoals je iemand wegstuurt die met vieze schoenen op de bank zit. Maar BLVD doet niet duidelijk. BLVD zwijgt. Of lacht. Of zegt: “Ach, Donny is Donny.” Alsof dat een excuus is.
Maar waarom zeggen ze het niet hardop? Waarom niet gewoon: “We vinden dit niet goed, dus jij bent eruit”? Is dat zo moeilijk? Of denken ze: als we hem wegsturen, komt er een rel? En dan meer kijkers? Mensen houden van relletjes. Maar is dat nou het doel? Een show vol gekken, zodat anderen boos worden en blijven kijken?
Ik denk: BLVD weet niet wat ze willen. Ze willen aandacht, maar niet te veel. Ze willen vrijheid, maar niet te gek. En Donny is net gek genoeg om te blijven, maar net te gek om serieus te nemen. Dus blijft hij. En rolt René met zijn ogen. En ik zit hier met mijn thee, en denk: waarom maken we het zo ingewikkeld?
Een mens zegt iets raars. Dan zeg je: dat is raar. En dan is het klaar. Maar in de media? Nee. Dan wordt het een zaak. Een discussie. Een column. Alsof het over leven en dood gaat. Terwijl het vaak gewoon over een beetje gezond verstand gaat.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘