Ik zat gisteren te lunchen met een vriendin. We hadden het over die nieuwe gastvrouw bij Vandaag Inside. Je weet wel, Estavana Polman. Voetbalster, sterke vrouw, mooie carrière. En dan kies je om naar VI te gaan? Ik zei: “Lekker, een frisse wind.” Maar mijn vriendin keek me aan alsof ik net zei dat ik elke ochtend om vijf uur met blote voeten door de polder loop.
Want het is niet fris, Carla. Het is koud. IJs. En Estavana is erdoorheen gezakt. Niet letterlijk, gelukkig. Maar wel zo’n beetje figuurlijk. Want net nadat ze haar komst naar VI bevestigde, komt er een interview uit waarin ze zegt dat ze het programma eigenlijk “niet serieus” vindt. Oeps. Alsof je bij je nieuwe schoonouders aan tafel zit en zegt: “Lekker eten, maar wat een gekke mensen hoor.”
Victor Vlam, de baas van VI, zegt dat het “erg onverstandig” was. Alsof hij een docent is die een leerling betrapt op spieken. Maar weet je wat het is? VI is geen school. Het is een talkshow waarin mensen over het nieuws praten alsof het een soap is. En nu komt er een sportvrouw die zegt dat ze het niet serieus neemt – terwijl ze er zelf instapt. Dat is alsof je zegt: “Ik geloof niet in kerstman,” en dan toch een pakje onder de boom legt.
Ik snap haar wel. VI is geen NOS Journaal. Maar als je er toch voor kiest, zeg dan niet hardop dat je het een beetje belachelijk vindt. Dan kun je net zo goed bij de eerste aflevering zeggen: “Hé publiek, ik doe dit voor het geld.” Dan weet iedereen waar ze aan toe zijn.
En nu? Nu wacht iedereen op de zomervakantie. Dan zou ze echt beginnen. Maar niemand weet of ze nog komt. Of of ze is gevallen – niet door het ijs, maar door haar eigen woorden. En Victor kijkt toe vanaf de kant. Met een reddingsvest in zijn hand. En een blik van: “Had ik nou maar niemand uitgenodigd.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘