Eén van de deuren van de redactie knalt dicht. Niet dramatisch, hoor. Gewoon zo’n zachte klap, zoals wanneer je een boek dichtslaat omdat de plot je teleurstelt. Lale Gül, die net nog lachend in Shownieuws zat over haar geheime date, wil nu niks meer zeggen. Niet tegen mij, niet tegen jou, en al helemaal niet tegen haar eigen collega’s.
Wacht, hoe ging dat ook alweer? Zij begon ermee. Ze vertelde vrijwillig dat ze iemand aan het daten is. Geen naam, wel veel ogenknipperen. BN’er, dus. Dan komt het nieuws. En dan? Dan vindt ze het opeens ‘echt zo flauw’ dat anderen erover praten. Alsof je een vuurwerkje afsteekt en dan boos wordt omdat het knalt.
Ik snap de ergernis. Maar: je werkt bij Shownieuws. Dat is geen koffiepraatje onder vriendinnen, hoor. Dat is een machine die van roddel leeft. En jij hebt net een volle tank benzine gegooid op het vuur. Dan kun je niet zeggen: ‘Hé, waarom brandt het zo?’
Jordi Versteegden noemt het ‘missie geslaagd’. En ja, misschien is dat het. Want iedereen praat erover. Maar wat wilde ze dan? Een knipoog en een stilte? Alsof je in een bioscoop fluistert: ‘Ik heb een geheim!’ en dan boos wordt als mensen luisteren.
De collega’s bij SBS 6 zullen wel zuchten. Ze kent ze, ze werkt met ze. Maar nu is de brug dicht. Geen gesprek meer. Omdat het té werd. Terwijl zij begon met tellen.
Ik zet de tv uit. Drink mijn thee. En denk: soms is het makkelijker om gewoon niks te zeggen. Of juist alles. Maar niet dit middenweg-ding. Dat is pas flauw.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘